حدیث دربارهزنان پرستار در نبردهاى پيامبر صلى الله عليه و آله
صحيح البخاري عن سهل بن سعد الساعدي:لَمّا كُسِرَت عَلى رَأسِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله البَيضَةُ، واُدمِيَ وَجهُهُ وكُسِرَت رَبَاعِيَتُهُ ۱، وكانَ عَلِيٌّ عليه السلام يَختَلِفُ بِالماءِ فِي المِجَنِّ، وجاءَت فاطِمَةُ عليهاالسلام تَغسِلُ عَن وَجهِهِ الدَّمَ، فَلَمّا رَأَت فاطِمَةُ عليهاالسلام الدَّمَ يَزيدُ عَلَى الماءِ كَثرَةً، عَمَدَت إلى حَصيرٍ فَأَحرَقَتها، وألصَقَتها عَلى جُرحِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَرَقَأَ الدَّمُ. ۲
صحيح البخارىـ به نقل از سهل بن سعد ساعدى ـ: هنگامى كه كلاه خود بر سرِ پيامبر خدا شكست، چهره وى به خون نشست و دندان رباعىِ ۳ ايشان نيز شكست. على عليه السلام با سپر، آب مى آورد و فاطمه عليهاالسلامـ كه بِدان جا آمد ـ خون را از چهره ايشان مى شست. فاطمه عليهاالسلام چون مشاهده كرد كه خون بر آب غلبه دارد، حصيرى را برداشت و سوزانْد و اين سوزانده را به زخم پيامبر خدا چسباند و پس از آن، خون، فرو نشست.