حدیث دربارهتجديد حيات برادرىِ دينى در
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في وَصفِ إخوانِهِ الَّذينَ يَأتونَ مِن بَعدِهِ ـ: لَو أنَّ أحَدا مِنهُم يُسَبِّحُ تَسبيحَةً خَيرٌ لَهُ مِن أن يَصيرَ لَهُ جِبالُ الدُّنيا ذَهَبا، ونَظرَةٌ إلى واحِدٍ مِنهُم أحَبُّ إلَيَّ مِن نَظرَةٍ إلى بَيتِ اللّهِ الحَرام، ولَو أنَّ أحَدا مِنهُم يَموتُ في شِدَّةٍ بَينَ أصحابِهِ لَهُ أجرُ مَقتولٍ بَينَ الرُّكن وَالمَقام، ولَهُ أجرُ مَن يَموتُ في حَرَمِ اللّه، ومَن ماتَ في حَرَمِ اللّهِ آمَنَهُ اللّهُ مِنَ الفَزَعِ الأَكبَرِ، وأدخَلَهُ الجَنَّةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در وصف برادرانش كه پس از او مى آيند ـ: اگر هر يك از آنان، يك تسبيح بگويد، برايش بهتر از آن است كه كوه هاى دنيا براى او طلا شوند. يك نگاه به يكى از آنان، نزد من محبوب تر از نگاه كردن به بيت اللّه الحرام است. اگر فردى از آنان در بين يارانش در سختى بميرد، پاداش كسى را دارد كه در ميان رُكن و مقام، به قتل رسيده باشد، و مزد كسى را دارد كه در حرم خدا بميرد. كسى كه در حرم خدا بميرد، خداوند، او را از آن وحشت بزرگ [در روز قيامت]، در امان مى دارد و به بهشتش مى بَرَد.
۱.التحصين لابن فهد: ص 25 ح 40.