تجديد حيات برادرىِ دينى در

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بسا ايمان آورنده اى به من كه مرا نديده است! و بسا تصديق كننده [حقانيّت و نبوّت]من كه مرا مشاهده نكرده است! اينان، به راستى برادران من اند.

الأمالى، مفيدـ به نقل از عوف بن مالك ـ: روزى پيامبر خدا فرمود: «اى كاش برادرانم را مى ديدم!». ابو بكر و عمر گفتند: مگر ما برادران تو نيستيم؟ به تو ايمان آورديم و با تو هجرت كرديم. فرمود: «البته شما ايمان آورديد و هجرت كرديد؛ [ولى]اى كاش برادرانم را ملاقات مى كردم!». آن دو، سخن خود را تكرار كردند. پيامبر خدا فرمود: «شما ياران منيد؛ امّا برادران من، آن كسانى هستند كه بعد از شما مى آيند، به من ايمان مى آورند و دوستم مى دارند و يارى ام مى رسانند و تصديقم مى كنند، در حالى كه مرا نديده اند. پس اى كاش برادرانم را ملاقات مى كردم!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در وصف برادرانش كه پس از او مى آيند ـ: اگر هر يك از آنان، يك تسبيح بگويد، برايش بهتر از آن است كه كوه هاى دنيا براى او طلا شوند. يك نگاه به يكى از آنان، نزد من محبوب تر از نگاه كردن به بيت اللّه الحرام است. اگر فردى از آنان در بين يارانش در سختى بميرد، پاداش كسى را دارد كه در ميان رُكن و مقام، به قتل رسيده باشد، و مزد كسى را دارد كه در حرم خدا بميرد. كسى كه در حرم خدا بميرد، خداوند، او را از آن وحشت بزرگ [در روز قيامت]، در امان مى دارد و به بهشتش مى بَرَد.