حدیث دربارهفضيلت طواف

گزیده حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص)، ص ۸۱۰، ح ۲۷۲۳

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

فضيلت طواف

عنه صلى الله عليه و آله:يُنزِلُ اللّهُ كُلَّ يَومٍ عِشرينَ ومِئَةَ رَحمَةٍ. سِتّونَ مِنها لِلطَّوّافينَ، وأربَعونَ لِلعاكِفينَ حَولَ البَيتِ، وعِشرونَ مِنها لِلنّاظِرينَ إلَى البَيتِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، در هر روز، يكصد و بيست رحمت، فرو مى فرستد: شصت رحمت براى طواف كنندگان است، چهل رحمت، براى مقيمان اطراف خانه خداست، و بيست رحمت براى تماشاگران خانه خدا.

۱.المعجم الكبير: ج 11 ص 102 ح 11248.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طواف، زينت كعبه است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، به طواف كنندگان، افتخار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طواف كعبه، چون نماز است. پس هنگام طواف، كم حرف بزنيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طواف خانه خدا، همچون، نماز است، جز اين كه خداوند، سخن گفتن در طواف را برايتان حلال كرده است. پس اگر كسى سخنى مى گويد، جز به خير، سخن نگويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بسيار طواف كنيد؛ چرا كه طواف، كمترين چيزى است كه در قيامت، در نامه هاى اعمالتان ديده مى شود.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن سائب ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را بين رُكن يَمانى و حجر الأسود ديدم كه مى گفت: «خدايا! در دنيا به ما نيكى اى عطا كن، و در آخرت هم به ما نيكى اى عطا كن و ما را از [عذاب] دوزخ، نگه بدار» .

كنز العمّالـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله كعبه را طواف كرد. سپس دست بر آن نهاد و چنين دعا كرد: «خدايا! خانه، خانه توست و ما، بندگان توييم و پيشانى [و اختيار] ما، به دست توست و رفت و آمد ما، در قبضه قدرت توست. اگر عذابمان كنى، به سبب گناهان ماست و اگر ما را ببخشايى، به سبب رحمت توست. حجّ خود را بر هر كس كه راه و توانى به سوى آن داشته باشد، واجب ساختى. پس تو را ستايش، كه براى ما اين راه [و توان] را قرار دادى. خدايا! پاداشِ سپاس گزاران را به ما روزى كن».

شُعَب الإيمانـ به نقل از عبد الأعلى تَيمى ـ: خديجه عليهاالسلامگفت: اى پيامبر خدا! در حالى كه خانه خدا را طواف مى كنم، چه بگويم؟ فرمود: بگو: «خدايا! گناهان و خطاهايم را، و عمد و اسرافم را در كارم، ببخشا؛ زيرا اگر تو مرا نيامرزى، هلاكم مى كنى».