حدیث دربارهاشاره در آن جا كه صراحت ، روا نباشد
سنن أبي داوود عن عائشة:كانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله إذا بَلَغَهُ عَنِ الرَّجُلِ الشَّيءُ لَم يَقُل: «ما بالُ فُلانٍ يَقولُ؟!»، ولكِن يَقولُ: «ما بالُ أقوامٍ يَقولونَ كَذا وكَذا؟!». ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از عايشه ـ: هر گاه چيزى (سخن ناروايى) از فردى به پيامبر خدا مى رسيد، نمى فرمود: «فلانى را چه شده كه [چنين]مى گويد؟!»؛ بلكه مى فرمود: «مردم را چه شده كه چنين و چنان مى گويند؟!».
۱.سنن أبي داوود: ج 4 ص 250 ح 4788.