حدیث دربارهتعليم و تزكيه
سنن ابن ماجة عن عبد اللّه بن عمرو:خَرَجَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ مِن بَعضِ حُجَرِهِ فَدَخَلَ المَسجِدَ فَإِذا هُوَ بِحَلقَتَينِ: إحداهُما يَقرَؤونَ القُرآنَ ويَدعونَ اللّهَ، وَالاُخرى يَتَعَلَّمونَ ويُعَلِّمونَ. فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: كُلٌّ عَلى خَيرٍ؛ هؤُلاءِ يَقرَؤونَ القُرآنَ ويَدعونَ اللّهَ، فَإِن شاءَ أعطاهُم وإن شاءَ مَنَعَهُم، وهؤُلاءِ يَتَعَلَّمونَ ويُعَلِّمونَ، وإنَّما بُعِثتُ مُعَلِّما. فَجَلَسَ مَعَهُم. ۱
سنن ابن ماجةـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: روزى پيامبر خدا، از يكى از اتاق هاى خود بيرون آمد و وارد مسجد شد. در مسجد، دو حلقه جمعيت ديد: يك دسته قرآن مى خواندند و به مناجات با خدا مشغول بودند و حلقه دوم، مشغول آموختن و آموزش دادن بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «همگى، كار خوبى انجام مى دهيد. اين دسته، مشغول تلاوت قرآن و مناجات با خدايند. اگر خداوند بخواهد، به آنان مى بخشد يا دريغ مى كند، و اين دسته، مى آموزند و آموزش مى دهند و به راستى، من، معلّم برانگيخته شدم». آن گاه با آنان (حلقه دوم) نشست.
۱.سنن ابن ماجة: ج 1 ص 83 ح 229.