حدیث دربارهنهى از رَهبانيت و حرام شمردن

عنه عليه السلام:إنَّ ثَلاثَ نِسوَةٍ أتَينَ رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله فَقالَت إحداهُنَّ: إنَّ زَوجي لا يَأكُلُ اللَّحمَ، وقالَتِ الاُخرى: إنَّ زَوجي لا يَشُمُّ الطّيبَ، وقالَتِ الاُخرى: إنَّ زَوجي لا يَقرَبُ النِّساءَ. فَخَرَجَ رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله يَجُرُّ رِداءَهُ حَتّى صَعِدَ المِنبَرَ، فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ: ما بالُ أقوامٍ مِن أصحابي لا يَأكُلونَ اللَّحمَ ولا يَشُمّونَ الطّيبَ ولا يَأتونَ النِّساءَ! أما إنّي آكُلُ اللَّحمَ وأشُمُّ الطّيبَ وآتِي النِّساءَ، فَمَن رَغِبَ عَن سُنَّتي فَلَيسَ مِنّي. ۱

امام صادق عليه السلام:سه زن نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند. يكى از آنها گفت: شوهرم گوشت نمى خورَد. ديگرى گفت: شوهرم بوى خوش نمى بويد. سومى گفت: شوهرم به زنان نزديك نمى شود. پيامبر خدا، رداكِشان بيرون رفت و بر منبر شد و حمد و ثناى الهى به جاى آورد و سپس فرمود: «عدّه اى از ياران مرا چه شده است كه گوشت نمى خورند و عطر نمى بويند و به زنان نزديك نمى شوند؟! بدانيد كه من، خود، گوشت مى خورم و عطر مى بويم و پيش زنان مى روم. پس، هر كه از سنّت من روى گردانَد، از من نيست».

۱.الكافي: ج 5 ص 496 ح 5.

کلیدواژه‌ها دنیا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان اهمیت دنیا و نقش آن در +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «رهبانيت از ريشه «رَهبه» است به معناى ترس و خوف. راهبان مسيحى از كار و لذّت هاى دنيا دست مى شستند و تارك دنيا مى شدند و از مردم كناره مى گرفتند و حتّى بعضى از آنها خود را خواجه مى كردند و زنجير به گردن مى آويختند و ديگر شكنجه ها بر خويش روا مى داشتند. پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانان را از آن اعمال، نهى فرمود. و سياحت و زَم (يعنى سكوت)، در امّت من نيست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از در آمدن به جامه راهبان بپرهيزيد، كه هركس رهبانيت پيشه كند تا به راهبان همانندى بجويد، از من نيست و هركس گوشت خوردن را ترك كند و آن را بر خويشتن حرام سازد، از من نيست و هر كس از سرِ بيزارى ترك زن كند، از من نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ازدواج كنيد؛ چرا كه من، در روز قيامت به وجود شما بر امّت ها مباهات مى كنم. مانند نصارا، رهبانيت پيشه مسازيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در اسلام، خواجه كردن و كليسا ساختن، روا نيست.

امام صادق عليه السلام:همسر عثمان بن مظعون، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! عثمان، كارش اين شده كه روزها را روزه بگيرد و شب ها را به عبادت بگذراند. پيامبر خدا، پاى افزار به دست و خشمناك، بيرون شد تا نزد عثمان آمد. او را مشغول نماز خواندن يافت. عثمان با ديدن پيامبر خدا نمازش را سلام داد. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «اى عثمان! خداوند متعال، مرا با رَهبانيت نفرستاده؛ بلكه با آيين مستقيم و ساده و آسانگير، فرستاده است. من، هم نماز مى خوانم، هم روزه مى گيرم و هم به همسرم مى رسم. پس، هر كه آيين مرا دوست دارد، بايد از سنّت من پيروى كند، و از سنّت من است نزديكى كردن».