معناى پارسايى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسايى، سَرور اعمال است. هر كس پارسايى اى نداشته باشد كه هر گاه در خلوت با نافرمانىِ خدا رو به رو شد، او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نمى كند؛ زيرا پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار، و ميانه روى است در تهى دستى و توانگرى، و مراعات عدالت است در خشنودى و خشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسا كسى است كه به هنگام پيش آمدن شبهه، درنگ كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه را در آن شك دارى، رها كن و به آنچه شك ندارى، چنگ بزن؛ زيرا فقدان چيزى را كه براى خداوندْ رهايش كرده اى، هرگز احساس نخواهى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از دلت فتوا بخواه، از [وجدانِ]خود فتوا بخواه. طاعت، آن چيزى است كه دل به آن آرام گيرد و جان، بدان آرامش و قرار يابد و گناه، آن چيزى است كه در جان، آرام نگيرد و در سينه بى تابى كند، هرچند مردم [جواز آن را]به تو حكم كنند و فتوا دهند.