در ركوع و سجود

امام صادق عليه السلامـ در باره اين سخن خداى متعال: «و [نيز] پاره اى از شب و در پىِ فرو شدن ستارگان، تسبيحگوىِ او باش» ـ: مقصود، تك ركعتِ آخر شب است.

تهذيب الأحكامـ به نقل از عقبة بن عامر جُهَنى ـ: چون «نام پروردگار بزرگت را به پاكى بستاى» نازل شد، پيامبر خدا به ما فرمود: «آن را در ركوع خود قرار دهيد. و چون «نام پروردگار برترت را به پاكى بستاى» نازل شد، پيامبر خدا به ما فرمود: «اين را در سجود خود قرار دهيد».

الكافىـ به نقل از اَبان بن تَغلِب ـ: بر امام صادق عليه السلام در آمدم. به نماز ايستاده بود. شمردم. ديدم در ركوع و سجود، شصت تسبيح گفت.

الكافىـ به نقل از ابو بكر حَضرَمى ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «مى دانى حدّ ركوع و سجود چيست؟». گفتم: خير. فرمود: «در ركوع، سه مرتبه مى گويى: پاكا پروردگار بزرگ من، و ستايش، او را! و در سجود نيز سه مرتبه مى گويى: پاكا پروردگار برين من، و ستايش، او را!. پس هر كه يكى كم بگويد، يك سومِ نمازش را كم كرده است، و هر كه دو تا را كم بگويد، دو سومِ نمازش را كم كرده است، و هر كه اصلاً تسبيح نگويد، او را نمازى نيست».