فضيلت شخص آمرزش خواه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رستگار، كسى است كه در كارنامه اش، آمرزش خواهى بسيار يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا به حال كسى كه روز رستاخيز، در نامه عملش، زير هر گناهى «استغفر اللّه» بيابد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، هرگاه كار نيك كند، شاد مى شود و هر گاه بد كند، آمرزش مى طلبد.

امام على عليه السلام:خوشا آن كه وظيفه اش را در قبال پروردگارش به جا مى آورد و رنج [و سختى] را به جان مى خرد و در شب، از خواب دورى مى ورزد و چون چُرت بر او چيره گردد، زمين را بستر خود مى سازد و سر بر كف خويش مى نهد و در ميان جماعتى است كه از بيم رستاخيز، شب ها ديدگانشان نمى خوابد و پهلوهايشان از بسترهايشان كناره مى گيرد و لبانشان به ياد پروردگارشان زمزمه كنان مى شود و از آمرزش خواهى هاى بسيار، گناهانشان زدوده مى شود. «اينان اند گروه خدا؛ و آگاه باشيد كه گروه خدا، رستگارند» .

امام زين العابدين عليه السلامـ از دعاى ايشان در اعتراف به درگاه خدا ـ: محبوب ترينِ بندگانت در نزد تو، كسى است كه گردن فرازى بر تو را فرو گذارد و از پافشارى [برگناه] دورى كند و به آمرزش خواهى در آويزد. من، درپيشگاه تو اعلام برائت مى كنم از اين كه گردن فرازى كنم، و به تو پناه مى برم از اين كه [برگناه] پاى فِشُرم، و براى تقصيرات خود، از تو آمرزش مى طلبم.

امام صادق عليه السلام:هر گاه بنده، بسيار طلب آمرزش كند، نامه اعمالش در حالى كه مى درخشد، بالا برده مى شود.

امام صادق عليه السلام:دو مرد به مسجد در مى آيند: يكى عبادت پيشه و ديگرى گنهكار، و از مسجد بيرون روند در حالى كه آن گنهكار، مؤمنى راستين گشته است و آن ديگرى، عبادت پيشه گنهكار؛ از آن رو كه عبادت پيشه، در حالى به مسجد در آمده است كه به عبادت خويش، مى نازيده و به آن مى انديشيده است؛ امّا گنهكار، پيوسته در انديشه پشيمانى از گنهكارى خويش بوده است. لذا خداوند، گناهان او را مى آمرزد.