ياد كردن آشكار

امام على عليه السلام:خوشا به حال كسى كه دلش را به انديشيدن، مشغول داشت و زبانش را به ياد خدا.

امام على عليه السلام:جان هاى خويش را به طاعت، مشغول داريد و زبان هايتان را به ذكر و دل هايتان را به رضايت از آنچه خوش داريد و خوش نمى داريد.

امام على عليه السلام:بايد بيشترين گفتار شما، ياد خداوند عز و جل باشد.

امام صادق عليه السلام:از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليه السلام اين بود كه: «. اى عيسى! ياد مرا با زبانت، زنده بدار و محبّتم را در دلت بدار. اى عيسى! در نماز، بر حال خويشتن، گريه كن و به سوى جايگاه هاى نماز، گام بردار و لذّت زبان گشودنت به ياد مرا به من بشنوان؛ چرا كه من با تو نيكى كرده ام».

امام على عليه السلامـ از دعاى ايشان معروف به «دعاى كميل» ـ: زبانم را پيوسته به ياد خودت، گويا كن و دلم را اسير محبّتت گردان.

امام صادق عليه السلام:بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و در دلم يقين، و در ديده ام روشنايى، و در سينه ام خلوص قرار بده و زبانم را شب و روز به ياد خودت گويا ساز.