تشويق به آمرزش خواهى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از سفارش ايشان به على عليه السلام ـ: بر تو باد آمرزش خواهى؛ زيرا آن، وسيله نجات است!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زبان هايتان را به آمرزش خواهى عادت دهيد؛ زيرا خداوند، آمرزش خواهى را به شما نياموخت، مگر براى اين كه مى خواهد شما را بيامرزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دوست دارد كه نامه اعمالش او را خوش حال گرداند، پس بر آمرزش خواهى در آن بيفزايد.

مجمع الزوائدـ به نقل از اَ نَس ـ: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من مرتكب گناه شده ام. پيامبر خدا فرمود: «هرگاه گناهى كردى، از پروردگارت طلب آمرزش كن». مرد گفت: من از او طلب آمرزش مى كنم، امّا دوباره مرتكب گناه مى شوم. فرمود: «چون دوباره گناه كردى، دوباره از پروردگارت طلب آمرزش كن». مرد گفت: طلب آمرزش مى كنم؛ ولى باز هم گناه مى كنم. فرمود: «چون گناه كردى، باز هم از پروردگارت طلب آمرزش كن». مرد بار چهارم همان جمله را گفت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «چون گناه كردى، باز از پروردگارت طلب آمرزش كن، چندان كه [سرانجام] شيطان، بازنده [و مأيوس] (/ گم و گور) شود».

امام على عليه السلام:در شگفتم از كسى كه آمرزش خواهى را دارد و با اين حال، نوميد مى شود!

الدعوات:امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «تعجّب است از كسى كه [وسيله] نجات را با خود دارد و با اين حال، نابود مى شود». گفته شد: آن وسيله نجات چيست؟ فرمود: «آمرزش خواهى».

امام على عليه السلام:سه چيز است كه بنده را به خشنودى خدا مى رساند: بسيار آمرزش خواستن، فروتن بودن، و بسيار صدقه دادن.

امام على عليه السلام:توبه، بر چهار ستونْ استوار است: پشيمانى در دل، آمرزش خواهى به زبان، تحقّق بخشيدن [به آن] در عمل، و تصميم گرفتن به تكرار نكردن [گناه].

تحف العقول:به امام على عليه السلام گفته شد: توبه خالص (نصوح) چيست؟ فرمود: «پشيمانى در دل، آمرزش خواهى به زبان، و تصميم بر باز نگشتن [به گناه]».

امام باقر عليه السلامـ در سفارش به جابربن يزيد جُعْفى ـ: و از گناهان گذشته ات، در نهايتِ پشيمانى و با آمرزش خواهى بسيار، دست بردار و با بازگشت درست [از گناهان] خود را در معرض رحمت و بخشايش خداوند قرار ده و براى بازگشت درست، از دعاى خالصانه و راز و نياز در دلِ تاريكى ها [ى شب]، كمك بگير.

امام صادق عليه السلامـ ايشان به عبد اللّه بن جندب ـ: اى پسر جندب! بر هر مسلمانى كه به ما اعتقاد دارد، لازم است كه در روز و شب، كردار خود را بر خويشتن عرضه كند و حسابرسِ خود باشد. اگر نيكى ديد، بر آن بيفزايد و اگر كردار بدى از خود مشاهده كرد، از آن آمرزش بخواهد تا در روز رستاخيز، سرافكنده نشود.

امام صادق عليه السلام:سه چيز است كه با وجود آنها، هيچ چيز گزندى نمى رساند: دعا كردن در هنگام رنج [و گرفتارى]، آمرزش خواستن در هنگام گناه، و سپاس گزارى در هنگام برخوردارى از نعمت.