در خوشى و ناخوشى
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أوَّلُ مَن يُدعى إلَى الجَنَّةِ الحَمّادونَ؛ الَّذينَ يَحمَدونَ اللّهَ عَلَى السَّرّاءِ وَالضَّرّاءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين كسانى كه به بهشت فراخوانده مى شوند، ستايش گران اند؛ همانان كه در خوشى و ناخوشى، خدا را سپاس و ستايش مى گويند.
۱.المعجم الكبير: ج 12 ص 15 ح 12345، المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 681 ح 1851؛ مكارم الأخلاق: ج 2 ص 77 ح 2193، بحار الأنوار: ج 93 ص 215 ح 18.
الإمام الصادق عليه السلام:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذا وَرَدَ عَلَيهِ أمرٌ يَسُرُّهُ قالَ: «الحَمدُ للّهِِ عَلى هذِهِ النِّعمَةِ»، وإذا وَرَدَ عَلَيهِ أمرٌ يَغتَمُّ بِهِ قالَ: «الحَمدُ للّهِِ عَلى كُلِّ حالٍ». ۱
امام صادق عليه السلام:هر گاه براى پيامبر خدا حادثه اى پيش مى آمد كه خوش حالش مى كرد، مى فرمود: «سپاس، خداى را بر اين نعمت» و هر گاه حادثه اى برايش پيش مى آمد كه او را اندوهگين مى ساخت، مى فرمود: «سپاس، خداى را بر هر حالى».
۱.الكافي: ج 2 ص 97 ح 19، مشكاة الأنوار: ص 70 ح 120، بحار الأنوار: ج 71 ص 33 ح 14.