حدیث دربارهنكوهش دانشمندان بد
عنه عليه السلام:إنَّ مِن أحَبِّ عِبادِ اللّهِ إلَيهِ عَبدًا أعانَهُ اللّهُ عَلى نَفسِهِ. مِصباحُ ظُلُماتٍ، كَشّافُ عَشَواتٍ، مِفتاحُ مُبهَماتٍ دَفّاعُ مُعضِلاتٍ، دَليلُ فَلَواتٍ، يَقولُ فَيُفهِمُ، ويَسكُتُ فَيَسلَمُ. وآخَرُ قَد تَسَمّى عالِمًا ولَيسَ بِهِ، فَاقتَبَسَ جَهائِلَ مِن جُهّالٍ، وأضاليلَ مِن ضُلاّلٍ، ونَصَبَ لِلنّاسِ أشراكًا مِن حَبائِلِ غُرورٍ وقَولِ زورٍ. يَقولُ: أقِفُ عِندَ الشُّبُهاتِ وفيها وَقَعَ، ويَقولُ: أعتَزِلُ البِدَعَ وبَينَهَا اضطَجَعَ، فَالصّورَةُ صورَةُ إنسانٍ، والقَلبُ قَلبُ حَيَوانٍ، لا يَعرِفُ بابَ الهُدى فَيَتَّبِعَهُ، ولا بابَ العَمى فَيَصُدَّ عَنهُ، وذلِكَ مَيِّتُ الأَحياءِ! ۱
امام على عليه السلام:از محبوبترين بندگان نزد خداوند، بنده اى است كه خداوند او را در برابر نفسش يارى داده است. چراغ در دل تاريكيها، راهگشا در تيرگيها، كليد مبهمات، گره گشاى مشكلات و راهنماى بيابان هاست. مى گويد و مى فهماند، و خاموش مى ماند و سالم مى ماند. و آن ديگرى كسى است كه دانشمند ناميده مى شود، ولى نيست؛ بلكه ترّهاتى از نادانان برگرفته و مايه هاى گمراهى را از گمراهان اندوخته و دامهايى از فريب و دروغ براى مردم گسترده است. در شبهات فرو رفته و مى گويد: از آنها باز مى ايستم. در ميان بدعتها آرميده و مى گويد: از آنها كناره مى گيرم. چهره چهره آدمى است و دل، دل حيوان. نه راه هدايت را مى شناسد تا در پى اش رود و نه راه گمراهى را تا از آن جلو گيرد. چنين كسى مرده اى ميان زندگان است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 87.