حدیث دربارهاصناف دانشمندان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمندان اين امّت دو گونه اند: مردى كه خدا به او دانش داده و وى آن را به مردم مى بخشد و بر آن چيزى نمى گيرد و مزدى نمى طلبد. براى چنين دانشمندى، ماهيان دريا و جنبندگان خشكى و پرندگان در فضاى آسمان، آمرزش مى طلبند و مانند سرورى بزرگ بر خداوند وارد مى شود، تا آنجا كه با فرستادگان الهى همراه مى گردد و گونه ديگر، كسى است كه خداوند به او دانش داده، ولى آن را به بندگان خدا نمى بخشد و بر آن چيزى مى گيرد و مزد مى طلبد. اين شخص در روز قيامت لگامى از آتش بر دهانش زده مى شود و منادى ندا مى دهد: اين كسى است كه خداوند بدو دانشى بخشيد، ولى از دادن آن به بندگان خدا بخل ورزيد و بر آن چيزى گرفت و مزد طلبيد و اين گونه مى ماند تا از حساب فارغ گردد.