حدیث دربارهبذل دانش به مستحقش و بازداشتن آن از نااهلش

علم و حکمت ج ۲، ص ۴۷۹، ح ۱۳۲۲

امام علی علیه‌السلام

بذل دانش به مستحقش و بازداشتن آن از نااهلش

الإمام عليّ عليه السلام:واضِعُ العِلمِ عِندَ غَيرِ أهلِهِ ظالِمٌ لَهُ ۱.

امام على عليه السلام:سپارنده دانش نزد غير اهلش، ستمكار به آن است.

۱.غرر الحكم: 10127.

کلیدواژه‌ها آموزش آداب آموزش بذل دانش به مستحقش و بازداشتن آن از نااهلش

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آفت دانش فراموشى و تباهى آن، سپردن آن به نااهلش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سپارنده دانش نزد غير اهل آن، مانند آويزنده گوهر و مرواريد و طلا بر گردن خوكان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرواريد را به گردن خوكها نياويزيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرواريد را در دهان سگها نريزيد.

عيسى عليه السلام:اى گروه حواريان! مرواريد را براى خوكان ميندازيد كه بهره اى از آن نمى برند و حكمت را به آنكه نمى خواهد، مدهيد كه حكمت نيكوتر از مرواريد و كسى كه آن را نمى خواهد، بدتر از خوك است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عيسى بن مريم عليه السلام در بنى اسرائيل به پاخاست و گفت: اى بنى اسرائيل! با نادانان سخن از حكمت مگوييد كه بدان ستم كرده ايد و آن را از اهلش باز مداريد كه به آنان ستم روا داشته ايد.

امام صادق عليه السلام:حضرت مسيح عليه السلام مى فرمود: آنكه درمان زخم مجروح را وامى گذارد، شريك زخم زننده اش مى باشد؛ چون زخم زننده، بدحالى مجروح را خواسته و واگذارنده درمانش، نيكويى وى را نخواسته است وچون نيكويى وى را نخواسته، پس بدحالى مجروح را خواسته است؛ همين گونه حكمت را با غير اهل آن در ميان مگذاريد كه نادانى نموده ايد و از اهلش باز مداريد كه گناه كرده ايد. بايد هريك از شما چون پزشك درمانگر باشد. اگر جايى براى دارويش ديد، اقدام و گرنه خوددارى كند.

امام على عليه السلام:حكيمان چون حكمت را نزد غير اهلش نهادند، آن را تباه كردند.