حدیث دربارهآب دهان انداختن در مسجد

عنه صلى الله عليه و آله:إذا تَنَخَّمَ أحَدُكُم فِي المَسجِدِ فَليُغَيِّب نُخامَتَهُ، أن تُصيبَ جِلدَ مُؤمِنٍ أو ثَوبَهُ فَتُؤذِيَهُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه كسى در مسجد، آب دهان بيندازد، بايد [اثر] آن را از بين ببرد، مبادا به بدن يا لباس كسى برخورد كند و او را بيازارد.

۱.مسند ابن حنبل: ج 1 ص 378 ح 1543، صحيح ابن خزيمة: ج 2 ص 277 ح 1311، المصنّف لابن أبي شيبة: ج 2 ص 261 ح 1، شُعب الإيمان: ج 7 ص 517 ح 11179 كلّها عن سعد بن أبي وقّاص، كنز العمّال: ج 7 ص 664 ح20808.

کلیدواژه‌ها احکام و آداب مسجد آنچه مکروه است آب دهان انداختن در مسجد

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله، از. آب دهان انداختن در مساجد، نهى فرمود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوب و بد كارهاى امّتم بر من عرضه شد. در ميان كارهاى نيك امّت، برطرف كردن موانع آزار دهنده از گذرگاه ها را يافتم، و در ميان كارهاى بدشان، آب دهان انداختن در مسجد را، بدون آن كه دفن گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آب دهان انداختن در مسجد، كارى خطاست و كفّاره آن، از بين بردن [اثر] آن است.

مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبداللّه بن عمر ـ:پيامبر خدا، در مسجد نماز گزارد و در سمت قبله، آب دهانى را [بر زمين] مشاهده كرد. چون نمازش به پايان رسيد، فرمود: «هر يك از شما كه به نماز مى ايستد، با پرودگارش مناجات مى كند و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ روى خود را به سوى وى مى كند. پس هيچ يك از شما به سوى قبله و يا جانب راست آن، آب دهان نيندازد». آن گاه، تكّه چوبى خواست و آب دهان را با آن زُدود. نيز مايع خوش بويى خواست و با آن، آن جا را شستشو داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بنده بخواهد در مسجد، آب دهان بيندازد، پايه هاى مسجد مى لرزد و همچون در هم كشيده شدن پوستى در آتش، در هم كشيده مى شود. حال اگر آن را فرو بَرَد، هفتاد و دو مرض را از وى بيرون مى راند و برايش دو ميليون نيكى مى نويسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مسجد، از آب دهان، همچون در هم كشيده شدن پوستى در آتش، در هم كشيده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس آب دهانش را به خاطر بزرگداشت حقّ مسجد فرو بَرَد، همان آب دهان، مايه سلامت بدن او مى شود و از بيمارى جسمانى در امان خواهد بود». بى ترديد، تأكيد حديث بر گزينه فرو بردن خلط و آب دهان، مربوط به مواردى است كه امكان خارج كردن آن از دهان با رعايت اصول بهداشتى، آداب اجتماعى و مراعات حرمت مسجد، ممكن نباشد.

امام على عليه السلام:هر كس با پرهيز از آب دهان انداختن، مسجد را بزرگ بدارد، در روز رستاخيز، خداوند را خندان ديدار خواهد كرد، در حالى كه كارنامه او به دست راستش داده شده است. همانا مسجد، از آب دهان در هم كشيده مى شود، همچون در هم كشيده شدن هر يك از شما، هنگامى كه بر وى تازيانه زده مى شود.