حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام كاظم عليه السلام

الكافي عن زياد بن مروان:كانَ أبُو الحَسَنِ عليه السلام يَقولُ في سُجودِهِ: أعوذُ بِكَ مِن نارٍ حَرُّها لا يُطفَأُ، وأعوذُ بِكَ مِن نارٍ جَديدُها لا يَبلى، وأعوذُ بِكَ مِن نارٍ عَطشانُها لا يَروى، وأعوذُ بِكَ مِن نارٍ مَسلوبُها لا يُكسى. ۱
الكافىـ به نقل از زياد بن مروان ـ: ابوالحسن عليه السلام ۲ در سجده اش مى گفت: «به تو پناه مى برم از آتشى كه شعله اش فروكش نمى كند. به تو پناه مى برم از آتشى كه تازه آن، كهنه نمى شود. به تو پناه مى برم از آتشى كه تشنه آن، سيراب نمى شود. به تو پناه مى برم از آتشى كه برهنه آن، پوشيده نمى شود».
۱.
الكافي: ج 3 ص 328 ح 22
۲.
منظور از ابوالحسن، در اين جا، امام كاظم عليه السلام است.

احادیث دیگر این موضوع

۴
امام كاظم عليه السلامـ از دعاى ايشان در روز پنج شنبه ـ: صبح خود را آغاز مى كنم، در حالى كه به روىِ گرامى خدا و نام بزرگ خدا و كلمه تامّ او پناه مى برم از گزند جانوران سمّى كُشنده و غير كُشنده، و از چشم بد، و از گزند آنچه آفريده و پديد آورده و ايجاد كرده است، و از گزند هر جنبنده اى كه پيشانى (سرنوشت) آن در دست پروردگار من است، كه به راستى، پروردگار من بر راه راست است. بار خدايا! از همه آفريدگانت به تو پناه مى آورم، پس پناهم ده، و در همه كارهايم بر تو توكّل مى كنم، پس مرا از پيشِ رو و پشتِ سر و از بالاى سر و از زير پايم محافظت فرما و در حاجت هايم، مرا به بنده اى از بندگانت حواله مده كه دستم را نگيرد. تويى سَروَر و آقاى من! پس مرا از رحمتت، نوميد مساز. بار خدايا! از زوال آمدن نعمتت و گرفتن عافيتت از من، به تو پناه مى برم. به جاى نيرو و توان خلق خدا، از نيرو و توان او كمك مى گيرم و از گزند آنچه آفريده است، به پروردگار سپيده دم، پناه مى برم. خدا، مرا بس است و نيكوْكارگزارى است.