حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام كاظم عليه السلام

الإمام الكاظم عليه السلامـ مِن دُعائِهِ في يَومِ الخَميسِ ـ: أصبَحتُ أعوذُ بِوَجهِ اللّهِ الكَريمِ، وَاسمِ اللّهِ العَظيمِ، وكَلِمَتِهِ التّامَّةِ، مِن شَرِّ السّامَّةِ وَالهامَّةِ وَالعَينِ اللّامَّةِ، ومِن شَرِّ ما خَلَقَ وذَرَأَ وبَرَأَ، ومِن شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ رَبّي آخِذٌ بِناصِيَتِها، إنَّ رَبّي عَلى صِراطٍ مُستَقيمٍ. اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن جَميعِ خَلقِكَ فَأَعِذني، وأتَوَكَّلُ عَلَيكَ في جَميعِ اُموري فَاحفَظني مِن بَينِ يَدَيَّ، ومِن خَلفي، ومِن فَوقي ومِن تَحتي، ولا تَكِلني في حَوائِجي إلى عَبدٍ مِن عِبادِكَ فَيَخذُلَني، أنتَ مَولايَ وسَيِّدي، فَلا تُخَيِّبني مِن رَحمَتِكَ. اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن زَوالِ نِعمَتِكَ، وتَحويلِ عافِيَتِكَ، استَعَنتُ بِحَولِ اللّهِ وقُوَّتِهِ مِن حَولِ خَلقِهِ وقُوَّتِهِم، وأعوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ مِن شَرِّ ما خَلَقَ، حَسبِيَ اللّهُ ونِعمَ الوَكيلُ. ۱
امام كاظم عليه السلامـ از دعاى ايشان در روز پنج شنبه ـ: صبح خود را آغاز مى كنم، در حالى كه به روىِ گرامى خدا و نام بزرگ خدا و كلمه تامّ او پناه مى برم از گزند جانوران سمّى كُشنده و غير كُشنده، و از چشم بد، و از گزند آنچه آفريده و پديد آورده و ايجاد كرده است، و از گزند هر جنبنده اى كه پيشانى (سرنوشت) آن در دست پروردگار من است، كه به راستى، پروردگار من بر راه راست است. بار خدايا! از همه آفريدگانت به تو پناه مى آورم، پس پناهم ده، و در همه كارهايم بر تو توكّل مى كنم، پس مرا از پيشِ رو و پشتِ سر و از بالاى سر و از زير پايم محافظت فرما و در حاجت هايم، مرا به بنده اى از بندگانت حواله مده كه دستم را نگيرد. تويى سَروَر و آقاى من! پس مرا از رحمتت، نوميد مساز. بار خدايا! از زوال آمدن نعمتت و گرفتن عافيتت از من، به تو پناه مى برم. به جاى نيرو و توان خلق خدا، از نيرو و توان او كمك مى گيرم و از گزند آنچه آفريده است، به پروردگار سپيده دم، پناه مى برم. خدا، مرا بس است و نيكوْكارگزارى است.
۱.
مصباح المتهجّد: ص 511 ح 589

احادیث دیگر این موضوع

۴