حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام كاظم عليه السلام

الإمام الكاظم عليه السلامـ فيما عَلَّمَهُ لِعَلِيِّ بنِ رِئابٍ أن يَدعُوَ بِهِ في شَهرِ رَمَضانَ مُستَقبِلاً دُخولَ السَّنَةِ ـ: أعوذُ بِكَ يا إلهي أن تُحيطَ بي ۱ خَطيئَتي، وظُلمي وإسرافي عَلى نَفسي، وَاتِّباعي لِهَوايَ وَاشتِغالي بِشَهَواتي، فَيَحولَ ذلِكَ بَيني وبَينَ رَحمَتِكَ ورِضوانِكَ، فَأَكونَ مَنسِيّا عِندَكَ، مُتَعَرِّضا لِسَخَطِكَ ونَقِمَتِكَ. ۲
امام كاظم عليه السلامـ در دعايى كه به على بن رئاب آموخت تا در ماه رمضان و استقبال از حلول سال ۳، آن را بخواند ـ: معبودا! به تو پناه مى برم از اين كه گناهم و ستمم و زياده روى ام در حقّ خويشتن و پيروى ام از هوسم و پرداختنم به خواهش هاى نفسانى ام، مرا در ميان گيرند و ميان من و رحمت و خشنودى تو، حايل شوند و در نتيجه، نزد تو از ياد بروم و در معرض ناخشنودى و كيفر تو قرار گيرم.
۱.
في المصدر: «به»، والصواب ما أثبتناه كما في المصادر الاُخرى.
۲.
الكافي: ج 4 ص 73 ح 3
۳.
يعنى در هنگام حلول سال قمرى

احادیث دیگر این موضوع

۴
امام كاظم عليه السلامـ از دعاى ايشان در روز پنج شنبه ـ: صبح خود را آغاز مى كنم، در حالى كه به روىِ گرامى خدا و نام بزرگ خدا و كلمه تامّ او پناه مى برم از گزند جانوران سمّى كُشنده و غير كُشنده، و از چشم بد، و از گزند آنچه آفريده و پديد آورده و ايجاد كرده است، و از گزند هر جنبنده اى كه پيشانى (سرنوشت) آن در دست پروردگار من است، كه به راستى، پروردگار من بر راه راست است. بار خدايا! از همه آفريدگانت به تو پناه مى آورم، پس پناهم ده، و در همه كارهايم بر تو توكّل مى كنم، پس مرا از پيشِ رو و پشتِ سر و از بالاى سر و از زير پايم محافظت فرما و در حاجت هايم، مرا به بنده اى از بندگانت حواله مده كه دستم را نگيرد. تويى سَروَر و آقاى من! پس مرا از رحمتت، نوميد مساز. بار خدايا! از زوال آمدن نعمتت و گرفتن عافيتت از من، به تو پناه مى برم. به جاى نيرو و توان خلق خدا، از نيرو و توان او كمك مى گيرم و از گزند آنچه آفريده است، به پروردگار سپيده دم، پناه مى برم. خدا، مرا بس است و نيكوْكارگزارى است.