حدیث دربارهبهره مند شدن از رحمت خدا
الكافي عن عليّ بن عيسى رفعه، قال:إنَّ موسى عليه السلام ناجاهُ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى فَقالَ لَهُ في مُناجاتِهِ: يا موسى، مُر عِبادي يَدعوني عَلى ما كانَ، بَعدَ أن يُقِرّوا لي أنَّي أرحَمُ الرّاحِمينَ.
فَمَن لَجَأَ إلَيكَ وَانضَوى إلَيكَ مِنَ الخاطِئينَ فَقُل: أهلاً وسَهلاً، يا رَحبَ الفِناءِ ۱ بِفِناءِ رَبِّ العالَمينَ، وَاستَغفِر لَهُم، وكُن لَهُم كَأَحَدِهِم، وَلا تَستَطِل عَلَيهِم بِما أنَا أعطَيتُكَ فَضلَهُ. ۲
الكافىـ به نقل از على بن عيسى، در حديثى كه سند آن را به يكى از اهل بيت عليهم السلام رسانده است ـ: خداوند ـ تبارك و تعالى ـ با موسى عليه السلام به نجوا سخن گفت و در نجوايش به او فرمود: «اى موسى! به بندگانم دستور بده، پس از اين كه اقرار كردند كه من مهربان ترينِ مهربانانم، در هر حال [حتى با همه گناهان و خطاهايى كه كرده اند]، مرا بخوانند.
پس هر كس از گنهكاران كه به تو پناه آورْد و دست به دامن تو شد، بگو: به فراخ ترين درگاه، درگاه پروردگار جهانيان، خوش آمدى، و برايشان آمرزش بخواه و با آنان، چونان يكى از خودشان باش و با آنچه برترى اش را من عطايت كرده ام، بر آنان برترى مفروش».