حدیث دربارهمتوسّل شدن به اين نام ها

رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله:اللّهُمَّ. أعوذُ بِنورِ وَجهِكَ الَّذي أشرَقَت لَهُ الظُّلُماتُ وصَلَحَ عَلَيهِ أمرُ الدُّنيا وَالآخِرَةِ أن تُنزِلَ بي غَضَبَكَ، أو تُحِلَّ عَلَيَّ سَخَطَكَ، لَكَ العُتبى ۱ حَتّى تَرضى، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِكَ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا!. من، به روشنايى رويت كه تاريكى ها از آن، روشن شد و كار دنيا و آخرت، با آن ساز آمد، پناه مى برم از اين كه خشمت را بر من، فرود آورى يا مورد ناخشنودى ات قرارم دهى. از تو پوزش مى طلبم، چندان كه خشنود شوى. هيچ نيرو و توانى نيست، جز به يارى تو.
۱.
«لك العتبى»: بمعنى المؤاخذة. المعنى: أنت حقيقٌ بأن تؤاخذني بسوء عملي (مجمع البحرين: ج 2 ص 1159 «عتب»).
۲.
الدعاء للطبراني: ص 315 ح 1036

احادیث دیگر این موضوع

۸
صحيح البخارىـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: چون اين آيه فرود آمد: «بگو: او تواناست كه از بالاى سرتان، عذابى را بر شما فرستد» ، پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: پناه مى برم به سوى تو» و چون خداوند فرمود: «يا از زير پاهايتان» ، پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «پناه مى برم به روى تو» و [چون]خداوند فرمود: «يا شما را، گروه گروه، به هم اندازد» ، شيخ طبرسى قدس سره مى گويد: «يا شما را، گروه گروه، به هم اندازد»، يعنى شما را به گروه ها و فرقه هايى با گرايش ها و عقايد گوناگون، تقسيم كند، به طورى كه گروه واحد و يك پارچه اى نباشيد و اتّحاد نداشته باشيد. به قولى، منظور اين است كه شما را به خودتان، وا مى گذارد و الطافش را كه به آن ايمان داريد، از شما دريغ مى دارد و اين محروميت از الطاف به سبب گناهان پيشين شماست. به قولى، مقصود اين است كه با افكندن عداوت و تعصّب ميان شما، شما را به جانِ يكديگر مى اندازد. اين قول از امام صادق عليه السلام روايت شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «اين يكى، آسان تر است».