حدیث دربارهآداب تكبير گفتن در نماز

الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام:إذا كُنتَ إماما فَكَبِّر واحِدَةً تَجهَرُ فيها، وتُسِرُّ السِّتَّةَ. ۱
الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام:هرگاه امام [جماعت] بودى، يك تكبير را بلند بگو و شش تاى ديگر را آهسته.
۱.
الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام: ص 112

احادیث دیگر این موضوع

۸
علل الشرائعـ به نقل از مفضّل بن عمر ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: به چه علّت، نماز گزار، پس از سلام دادن، سه مرتبه دست هايش را بالا مى برد و تكبير مى گويد؟ فرمود: «چون پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه مكّه را فتح كرد، نماز ظهر را با يارانش در كنار حجرالأسود برگزار كرد و سلام كه داد، دست هايش را سه مرتبه بلند كرد و تكبير گفت و گفت: معبودى جز خدا نيست، يگانه است يگانه، وعده اش را تحقّق بخشيد و بنده اش را يارى داد و سپاهش را قدرت داد و يك تنه، گروه ها [ى مشرك] را درهم شكست. پس او راست، فرمان روايى و او راست، ستايش. زنده مى كند و مى ميرانَد، و مى ميراند و زنده مى گردانَد، و او بر هر چيزى تواناست». سپس به يارانش رو كرد و فرمود: گفتنِ اين تكبير و اين جملات را پس از هر نماز واجبى، ترك مگوييد؛ زيرا هر كس پس از سلام دادن نماز، چنين كند و اين جملات را بگويد، وظيفه خود را در سپاس گزارى از خداوند عز و جل براى تقويت اسلام و سپاهيانش، به جا آورده است».