حدیث دربارهآداب تكبير گفتن در نماز
علل الشرائع عن المفضّل بن عمر:قُلتُ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: لِأَيِّ عِلَّةٍ يُكَبِّرُ المُصَلّي بَعدَ التَّسليمِ ثَلاثا يَرفَعُ بِها يَدَيهِ؟
فَقالَ: لِأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله لَمّا فَتَحَ مَكَّةَ صَلّى بِأَصحابِهِ الظُّهرَ عِندَ الحَجَرِ الأَسوَدِ، فَلَمّا سَلَّمَ رَفَعَ يَدَيهِ وكَبَّرَ ثَلاثا وقالَ: لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ وَحدَهُ، أنجَزَ وَعدَهُ، ونَصَرَ عَبدَهُ، وأَعزَّ جُندَهُ، وغَلَبَ الأَحزابَ وَحدَهُ، فَلَهُ المُلكُ ولَهُ الحَمدُ، يُحيي ويُميتُ ويُميتُ ويُحيي، وهُوَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ.
ثُمَّ أقبَلَ عَلى أصحابِهِ فَقالَ: لا تَدَعوا هذَا التَّكبيرَ وهذَا القَولَ في دُبُرِ كُلِّ صَلاةٍ مَكتوبَةٍ، فَإِنَّ مَن فَعَلَ ذلِكَ بَعدَ التَّسليمِ، وقالَ هذَا القَولَ، كانَ قَد أدّى ما يَجِبُ عَلَيهِ مِن شُكرِ اللّهِ تَعالى ذِكرُهُ عَلى تَقوِيَةِ الإِسلامِ وجُندِهِ. ۱
علل الشرائعـ به نقل از مفضّل بن عمر ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: به چه علّت، نماز گزار، پس از سلام دادن، سه مرتبه دست هايش را بالا مى برد و تكبير مى گويد؟
فرمود: «چون پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه مكّه را فتح كرد، نماز ظهر را با يارانش در كنار حجرالأسود برگزار كرد و سلام كه داد، دست هايش را سه مرتبه بلند كرد و تكبير گفت و گفت: معبودى جز خدا نيست، يگانه است يگانه، وعده اش را تحقّق بخشيد و بنده اش را يارى داد و سپاهش را قدرت داد و يك تنه، گروه ها [ى مشرك] را درهم شكست. پس او راست، فرمان روايى و او راست، ستايش. زنده مى كند و مى ميرانَد، و مى ميراند و زنده مى گردانَد، و او بر هر چيزى تواناست».
سپس به يارانش رو كرد و فرمود: گفتنِ اين تكبير و اين جملات را پس از هر نماز واجبى، ترك مگوييد؛ زيرا هر كس پس از سلام دادن نماز، چنين كند و اين جملات را بگويد، وظيفه خود را در سپاس گزارى از خداوند عز و جل براى تقويت اسلام و سپاهيانش، به جا آورده است».
۱.
علل الشرائع: ص 360 ح 1