حدیث دربارهفضيلت تسبيحات چهارگانه

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:كَلِماتٌ إذا قالَهُنَّ العَبدُ وَضَعَهُنَّ المَلَكُ في جَناحِهِ ثُمَّ عَرَجَ بِهِنَّ، فَلا يَمُرُّ عَلى مَلَأٍ مِنَ المَلائِكَةِ إلّا صَلَّوا عَلَيهِنَّ وعَلى قائِلِهِنَّ، حَتّى توضَعَ بَينَ يَدَيِ الرَّحمنِ: سُبحانَ اللّهِ، وَالحَمدُ للّهِِ، ولا إلهَ إلّا اللّهُ، وَاللّهُ أكبَرُ، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ. و «سُبحانَ اللّهِ» بَراءَةٌ عَنِ السُّوءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چند كلمه است كه هر گاه بنده بگويد، فرشته آنها را بر بال خويش مى نهد و بالايشان مى بَرَد و بر هر گروهى از فرشتگان كه بگذرد، بر آن كلمات و بر گوينده شان درود مى فرستند، تا آن كه در برابر خداى مهربان، نهاده مى شوند. آن كلمات اينهاست: «پاكا خدا، و ستايشْ خداى را، و معبودى جز خدا نيست، و خدا بزرگ تر است، و هيچ نيرو و توانى نيست، مگر به يارى خدا». «پاكا خدا!»، وارسته دانستن [او] از بدى [و نقص]است.
۱.المصنّف لابن أبي شيبة: ج 7 ص 93 ح 1 عن موسى بن طلحة، كنزالعمّال: ج 1 ص 468 ح 2037.

احادیث دیگر این موضوع

۸