حدیث دربارهبسيار تسبيح گفتن

الإمام الصادق عليه السلامـ في أوصافِ المُؤمِنينَ الكامِلينَ ـ: فَهُمُ الحَفِيُّ عَيشُهُم، المُنتَقِلَةُ دِيارُهُم مِن أرضٍ إلى أرضٍ، الخَميصَةُ بُطُونُهُم مِنَ الصِّيامِ، الذُّبُلَةُ شِفاهُهُم مِنَ التَّسبيحِ، العُمشُ ۱ العُيونِ مِنَ البُكاءِ. ۲

امام صادق عليه السلامـ در اوصاف مؤمنان كامل ـ: آنان، پابرهنه [و درويشانه]مى زيَند، خانه به دوش اند، شكم هايشان از روزه دارى خشكيده، لبانشان از تسبيحگويى تَرَك خورده، و چشمانشان از گريه [به درگاه خدا] كم سو گشته است.

۱.العَمَش: ضعف البصر مع سيلان الدمع في أكثر الأوقات (القاموس المحيط: ج 2 ص 280 «عمش»).

۲.الاُصول الستّة عشر: ص 6 عن زيد الزرّاد، بحار الأنوار: ج 67 ص 351 ح 54.

کلیدواژه‌ها تسبیح گفتن سبحان الله تشویق به تسبیحگویی بسیار تسبیح گفتن

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در بيان حديث معراج پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: خداى متعال فرمود: «. اى احمد! نه هر كه گفت: خدا را دوست دارم مرا دوست دارد، مگر آن گاه كه خوراكى برگيرد. و همواره به ياد من بپردازد و پيوسته تسبيح بسيار گويد».

امام زين العابدين عليه السلام:پيروان ما. شكم تهى و پژمرده لب اند. كنايه از كم خورى يا روزه گرفتن بسيار است. عبادت، رخساره هاى آنان را خشكانيده، و شب زنده دارى و روزه دارى در روزهاى داغ، پيكرهايشان را فرسوده است. آن گاه كه مردم خاموش اند، آنان تسبيحگويند، و آن زمان كه مردم غنوده اند، آنان نمازگزارند، و آن هنگام كه مردم شادند، آنان اندوهناك اند.

ثواب الأعمالـ به نقل از يونس بن يعقوب ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: هر كس صد مرتبه «سبحان اللّه» بگويد، از آنان است كه خدا را بسيار ياد كرده است؟ فرمود: «آرى».

امام صادق عليه السلام:لقمان به پسرش گفت: «. آن گاه كه مشغول كارى هستى، همواره تسبيح گوى، و در خلوت (/ هنگام بيكارى) خويش به دعا مشغول شو».