حدیث دربارهجلاى دل

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ لِكُلِّ شَيءٍ سَقالَةً ۱، وإنَّ سَقالَةَ القُلوبِ ذِكرُ اللّهِ، وما مِن شَيءٍ أنجى مِن عَذابِ اللّهِ مِن ذِكرِ اللّهِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى را صيقل دهنده اى است و صيقل دهنده دل ها ياد خداست. هيچ چيز مانند ياد خدا، آدمى را از عذاب خدا نجات نمى دهد.
۱.السَّقل هو مثل الصَّقل للسيف والثوب ونحوهما بالسين والصاد جميعا، صَقَله صَقْلاً وصِقالاً: جَلاهُ (تاج العروس: ج 14 ص 349 «سقل» وج 15 ص 405 «صقل»).
۲.شُعب الإيمان: ج 1 ص 396 ح 522 عن عبد اللّه بن عمر، تنبيه الغافلين: ص 397 ح 601 وفيه «لكلّ شيء صقال، وصقال القلب ذكر اللّه تعالى» فقط، الترغيب و الترهيب: ج 2 ص 396 ح 10، كنز العمّال: ج 1 ص 428 ح 1848.

احادیث دیگر این موضوع

۳
الكافىـ به نقل از صباح حذّاء، از ابو اُسامه ـ: با امام صادق عليه السلام در سفرى همراه شدم، به من فرمود: «[چيزى از قرآن] بخوان». من شروع به قرائت سوره اى از قرآن كردم. ايشان متأثّر شد و گريست. سپس فرمود: «اى ابو اُسامه! از دل هاى خود با ياد خداوند عز و جل مواظبت كنيد و مراقب نكته تعبير «نَكْت» كه در متن عربىِ حديث آمده، به معناى زدن چوبى بر زمين و خراش دادن زمين است. مراد از نكت، وارد شدن چيز فاسدى مانند كفر و نفاق در دل است كه دل را تحت تأثير قرار دهد. نكته به معناى نقطه (يعنى چرك و لك)، از همين اصل معنايى است. باشيد؛ زيرا بارها (/ ساعاتى) ترديد از صباح است. بر دل مى گذرد كه نه ايمان در اوست و نه كفر؛ همانند خِرقه كهنه يا استخوان پوسيده. اى ابو اُسامه! آيا نه اين است كه گاه دلت را گم مى كنى و هيچ نيك و بدى با آن ياد نمى كنى و نمى دانى كجاست؟». گفتم: چرا. اين حالت به من دست مى دهد و به گمانم، ديگران هم دچارش مى شوند. فرمود: «آرى. هيچ كس از اين حالت، خالى نيست. پس چون چنين شد، خداى عز و جل را ياد كنيد و مراقب نكته باشيد؛ زيرا هر گاه او خير بنده اى را بخواهد، نكته ايمان ايجاد مى كند و هر گاه جز آن برايش بخواهد، نكته جز آن، ايجاد مى نمايد». گفتم: فدايت شوم! مقصود از «جز آن» چيست؟ فرمود: «هر گاه كفر بخواهد، نكته كفر ايجاد مى كند».