حدیث دربارهياد كردن خدا از ياد كننده اش

نهج الذکر ج ۱، ص ۲۲۱، ح ۳۷۷

امام صادق علیه‌السلام

ياد كردن خدا از ياد كننده اش

عنه عليه السلامـ مِن دُعائِهِ في يَومِ عَرَفَةَ ـ: وَاذكُرني يا رَبِّ بِرِضاكَ، ولا تَنسَني حينَ تَنشُرُ رَحمَتَكَ، وأقبِل عَلَيَّ بِوَجهِكَ الكَريمِ. ۱

امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان در روز عرفه ـ: اى پروردگار من! از من با خشنودى ات ياد كن، و آن گاه كه رحمتت را پخش مى كنى، مرا از ياد مبر، و روى مباركت را به من بنما.

۱.الإقبال: ج 2 ص 127 عن سلمة بن الأكوع، بحار الأنوار: ج 98 ص 246 ح 4.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا برکت های یاد خدا یاد کردن خدا از یاد کننده اش

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كس چهار چيز داده شود، چهار چيز ديگر نيز عطا مى شود، و تفسير اين در كتاب خداوند عز و جل آمده است. به هر كس ياد كردن از خدا داده شود، خداوند نيز او را ياد مى كند؛ زيرا خداوند مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ [در باره آيه] «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ـ: اى گروه بندگان! با فرمانبَرى از من، مرا ياد كنيد تا من هم با آمرزش خود، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «با اطاعت از من، مرا ياد كنيد تا من نيز با آمرزش خود، شما را ياد كنم. پس، هر كه مرا ياد كند و فرمان بُردار باشد، بر من است كه با آمرزش خويش، او را ياد كنم، و هر كه مرا ياد كند، در حالى كه نافرمان است، بر من است كه با خشم [خويش]، او را ياد كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند سبحان مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» با نعمتْ بخشيدنم به شما. و مرا از طريق فرمانبرى و بندگى، ياد كنيد تا من نيز از طريق نعمت ها و نيكى و مهربانى و خشنودى [خويش]، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر گاه بنده ام مرا در خلوت ياد كند، من او را در خلوت ياد مى كنم، و اگر در ميان جمع ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آن جمع كه او مرا ياد كرده است، ياد مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال مى فرمايد: «من آن گونه ام كه بنده ام نسبت به من گمان مى برد، و هر گاه مرا ياد كند، من با او هستم. پس اگر در درونش مرا ياد كند، من نيز در درونم او را ياد كنم، و اگر در ميان جمعى مرا ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آنان، يادش مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال مى فرمايد: «هر گاه بنده ام در تنهايى اش مرا ياد كند، من در ميان جمعى از فرشتگانم يادش مى كنم، و هر گاه در ميان جمعى يادم كند، من در ميان جمع بَرين (رَفيق اعلى)، مقصود، پيامبران يا پيامبران و صدّيقان و شهيدان يا فرشتگان مقرّب اند. م. يادَش مى كنم».

المحاسنـ به نقل از بشير دهّان ـامام صادق عليه السلام فرمود: «خداى متعال مى فرمايد: اى پسر آدم! مرا در درونت ياد كن، تو را در درونم ياد كنم. اى پسر آدم! مرا در خلوت ياد كن، تو را در خلوت، ياد مى كنم. اى پسر آدم! مرا در ميان جمع ياد كن، من تو را در ميان جمعى بهتر از جمع تو، ياد مى كنم». [سپس] فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه در ميان جمعى از مردم خدا را ياد كند، مگر آن كه خداوند در ميان جمعى از فرشتگان، از او ياد مى كند».