حدیث دربارهاز اوّل تا سيزدهم ذى حجّه

الإمام الصادق عليه السلام:قالَ أبي: قالَ عَلِيٌّ عليه السلام: اُذكُروا اللّهَ «فِى أَيَّامٍ مَّعْلُوماتٍ» ۱؛ قالَ: قالَ: عَشرُ ذِي الحِجَّةِ، و «أَيَّامٍ مَّعْدُودَ تٍ» ۲؛ قالَ: أيّامُ التَّشريقِ. ۳
امام صادق عليه السلام:پدرم [امام باقر عليه السلام] فرمود كه على عليه السلام در باره [فرمان الهىِ] «خداوند را «در روزهايى معلوم» ياد كنيد ۴، فرمود: يعنى در دهه ذى حجّه، و در باره «روزهاى تعيين شده» ۵ فرمود: يعنى ايّام تشريق. ۶
۱.إشارة إلى الآية 28 من سورة الحجّ: «وَ يَذْكُرُواْ اسْمَ اللَّهِ فِى أَيَّامٍ مَّعْلُومَـتٍ».
۲.إشارة إلى الآية 203 من سورة البقرة: «وَاذْكُرُواْ اللَّهَ فِى أَيَّامٍ مَّعْدُودَ تٍ».
۳.تهذيب الأحكام: ج 5 ص 447 ح 1558، قرب الإسناد: ص 17 ح 55 كلاهما عن حمّاد بن عيسى، تفسير القمّي: ج 1 ص 71 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 99 ص 307 ح 12 وراجع معاني الأخبار: ص 297 ح 1 ـ 3.
۴.اشاره است به آيه 28 از سوره حج: «و نام خدا را در روزهايى معلوم. بياورند».
۵.اشاره است به آيه 203 از سوره بقره: «و خدا را در روزهايى معيّن ياد كنيد».
۶.به روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذى حجّه، «ايّام التشريق» مى گويند.

احادیث دیگر این موضوع

۵
امام صادق عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند عز و جل: «و خدا را در روزهايى معيّن، ياد كنيد» ـ: مقصود، ايّام تشريق است. [مردم در جاهليت،] آن گاه كه پس از قربانى كردن، در مِنا مى ايستادند، بر يكديگر فخر مى فروختند. يكى از ايشان گفت: پدر من، چنين و چنان مى كرد. پس خداوند عز و جل فرمود: «پس چون از عرفات كوچ نموديد، خدا را در مشعر الحرام ياد كنيد، و يادش كنيد، چنان كه شما را كه پيش تر از بى راهان بوديد، فرا راه آورْد. پس، از همان جا كه [انبوه] مردم روانه مى شوند، شما نيز روانه شويد و از خداوند، آمرزش بخواهيد، كه خدا آمرزنده مهربان است. و چون آداب ويژه حجّ خود را به جاى آورديد، همان گونه كه پدران خود را به ياد مى آوريد، يا با ياد كردنى بيشتر، خدا را به ياد آوريد» . در مصدر، اوّل و آخر آيه آمده و ما، آن را به طور كامل آورديم. و خدا را به بزرگى ياد كردن، اين گونه است: «خدا بزرگ است. خدا بزرگ است. معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگ است. خدا بزرگ است و ستايش، خداى راست. خدا بزرگ است كه ما را راه نمايى كرد. خدا بزرگ است كه از حيوانات بى زبان، روزىِ ما فرمود».