حُذَيفة بن يَمان

امام على عليه السلامـ در نامه اش به حُذَيفة بن يَمان ـ: به نام خداوند بخشاينده مهربان! از بنده خدا، على، امير مؤمنان، به حذيفة بن يمان. سلام بر تو! امّا بعد؛ من تو را بر همان كارهاى مدائن كه پيش از من به عهده داشتى، مى گمارم و جمع آورى خراج و كار روستاها و گردآورى جِزيه اهل ذمّه را نيز به تو واگذار مى كنم. پس، افراد مورد اعتماد خودت را و از كسانى كه ديندارى و امانتدارى شان را مى پسندى، هركس را كه دوست دارى، گِرد آور و از آنان براى كارهايت كمك بگير، كه اين براى تو و مولايت، عزّت آفرين تر و براى دشمنت، خوار كننده تر است. من تو را به پرواى الهى و اطاعت از او در نهان و آشكار، فرمان مى دهم و تو را از عقوبت او بر كارهاى مخفى و آشكار، برحذر مى دارم و به تو دستور مى دهم كه به نيكوكاران، نيكى

مروج الذهب:در سال 36 هجرى، حُذَيفه در كوفه بيمار بود كه خبر كشته شدن عثمان و بيعت مردم با على عليه السلام به او رسيد. پس گفت: مرا بيرون ببريد و نداى نماز همگانى در دهيد. پس بر منبر نهاده شد و به حمد و ثناى الهى پرداخت و بر پيامبر صلى الله عليه و آله و خاندانش درود فرستاد و سپس گفت: اى مردم! مردم با على عليه السلام بيعت كرده اند. پس به شما سفارش مى كنم كه پرهيزگار باشيد و على را يارى دهيد و به او كمك كنيد كه به خدا سوگند، او از آغاز تا انجام، بر حق است و او پس از پيامبرتان، بهترين فرد در ميان درگذشتگان و بازماندگان تا روز قيامت است. سپس دست راستش را بر دست چپش نهاد و گفت: خدايا! شاهد باش كه من با على بيعت كردم. نيز گفت: سپاسْ خداى را كه مرا تا به امروز نگاه داشت. و به دو پسرش صفوان و