حدیث دربارهقيس بن سعد بن عُباده
أنساب الأشراف عن محمّد بن سيرين:بَعَثَ عَلِيٌّ قَيسَ بنَ سَعدِ بنِ عُبادَةَ أميرا عَلى مِصرَ، فَكَتَبَ إلَيهِ مُعاوِيَةُ وعَمرُو بنُ العاصِ كِتابا أغلَظا فيهِ وشَتَماهُ، فَكَتَبَ إلَيهِما بِكِتابٍ لَطيفٍ قارَبَهُما فيهِ، فَكَتَبا إلَيهِ يَذكُرانِ شَرَفَهُ وفَضلَهُ، فَكَتَبَ إلَيهِما بِمِثلِ جَوابِهِ كِتابَهُمَا الأَوَّلَ.
فَقالا: إنّا لا نُطيقُ مَكرَ قَيسِ بنِ سَعدٍ، ولكِنّا نَمكُرُ بِهِ عِندَ عَلِيٍّ، فَبَعَثا بِكِتابِهِ الأَوَّلِ إلى عَلِيٍّ، فَلَمّا قَرَأَهُ قالَ أهلُ الكوفَةِ: غَدَرَ وَاللّهِ قَيسٌ فَاعزِلهُ.
فَقالَ عَلِيٌّ: وَيحَكُم، أنَا أعلَمُ بِقَيسٍ، إنَّهُ وَاللّهِ ما غَدَرَ ولكِنَّها إحدى فَعَلاتِهِ.
قالوا: فَإِنّا لا نَرضى حَتّى تَعزِلَهُ. فَعَزَلَهُ وبَعَثَ مَكانَهُ مُحَمَّدَ بنَ أبي بَكرٍ. ۱
أنساب الأشرافـ به نقل از محمّد بن سيرين ـ: على عليه السلام قيس بن سعد بن عباده را به حكومت مصر فرستاد و [از آن سو]معاويه و عمرو بن عاص، نامه اى پُر از درشتى و دشنام به او نوشتند و قيس، نامه اى نرم كه بوى نزديكى به آنها مى داد، برايشان نوشت.
پس آن دو به وى نامه اى نوشتند و از شرافت و فضيلت وى ياد كردند و او نامه اى مانند پاسخ اوّلش به آنها نوشت.
پس آن دو گفتند: ما نمى توانيم به قيس بن سعد، نيرنگ بزنيم؛ امّا او را نزد على خراب مى كنيم.
پس نامه اولش را براى على عليه السلام فرستادند و چون على عليه السلام آن را خواند، كوفيان گفتند: به خدا سوگند، قيس، خيانت كرده است. او را بركنار كن.
على عليه السلام فرمود: «واى بر شما، من به [احوال]قيس، داناترم. به خدا سوگند، او خيانت نكرده است؛ بلكه اين، يكى از سياست هاى اوست».
گفتند: ما جز به بركنارى او رضايت نمى دهيم.
پس على عليه السلام او را بركنار كرد و محمّد بن ابى بكر را به جاى او گمارد.
۱.أنساب الأشراف: ج 3 ص 173.