جُوَيرية بن مُسهِر

الإرشاد:جَوَيرية بن مُسهِر بر در خانه على عليه السلام ايستاد و گفت: امير مؤمنان كجاست؟ به او گفته شد: خفته است. جويريه ندا داد: اى خفته! بيدار شو كه سوگند به آن كه جانم به دست اوست، ضربه اى بر سرت نواخته خواهد شد كه ريشت از آن رنگين شود، همان گونه كه پيش تر، خود به ما خبر دادى. امير مؤمنان، سخن او را شنيد و ندا داد: «اى جويريه! پيش بيا تا تو را از سرگذشت خودت آگاه كنم». جويريه پيش رفت. [على عليه السلام] فرمود: «سوگند به آن كه جانم به دست اوست، تو را كِشان كِشان به پيش آن درشت خوىِ خود را به ديگران چسبانده ۳ مى برند و او دست و پايت را مى بُرد و سپس تو را در پايين درخت خرماى [مرد] كافرى به دار مى كشد». پس روزگارى از اين سخن گذشت تا آن كه زياد، در دوران خلافت معاويه، حاكم [كوفه] شد و