سعيد بن مُسَيَّب
1 حدیث
شرح نهج البلاغة عن أبي بكر بن عبد اللّه الأصبهاني:كانَ دَعِيٌّ لِبَني اُمَيَّةَ يُقالَ لَهُ: خالِدُ بنُ عَبدِ اللّهِ، لا يَزالُ يَشتِمُ عَلِيّا عليه السلام، فَلَمّا كانَ يَومُ جُمُعَةٍ وهُوَ يَخطُبُ النّاسَ، قالَ: وَاللّهِ إن كانَ رَسولُ اللّهِ لَيَستَعمِلُهُ، وإنَّهُ لَيَعلَمُ ما هُوَ! ولكِنَّهُ كانَ خَتنَهُ. وقَد نَعَسَ سَعيدُ بنُ المُسَّيِّبِ فَفَتَحَ عَينَيهِ، ثُمَّ قالَ: وَيحَكُم! ما قالَ هذَا الخَبيثُ؟ رَأَيتُ القَبرَ انصَدَعَ ورَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: كَذَبتَ يا عَدُوَّ اللّهِ! ۱
شرح نهج البلاغةـ به نقل از ابو بكر بن عبد اللّه اصفهانى ـ: شخصى منسوب به بنى اميّه ـ كه به وى خالد بن عبد اللّه مى گفتند ـ همواره على عليه السلام را دشنام مى گفت. يك روز جمعه كه او براى مردم، سخنرانى مى كرد، گفت: سوگند به خدا، پيامبر خدا مى دانست كه على چگونه كسى است و باز هم او را به كار مى گرفت؛ چون او شوهر دخترش بود.
سعيد بن مسيّب كه در حال چُرت زدن بود، چشم هايش را گشود و گفت: واى بر شما! اين خبيث، چه گفت؟ هم اكنون در رؤيا قبر پيامبر خدا را ديدم كه شكافت و پيامبر خدا مى گفت: «دروغ گفتى، اى دشمن خدا!».
۱.شرح نهج البلاغة: ج 13 ص 221.