حدیث دربارهپيشگويى امام درباره دشنام گفتن به او و بيزارى جستن از وى
خصائص الأئمّة عليهم السلام عن ميثم التمّار:دَعاني أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام يَوما، فَقالَ لي: يا ميثَمُ، كَيفَ أنتَ إذا دَعاكَ دَعِيُّ ۱ بَني اُمَيَّةَ عُبَيدُ اللّهِ بنُ زِيادٍ إلَى البَراءَةِ مِنّي؟ قُلتُ: إذا وَاللّهِ أصبِرُ، وذاكَ فِي اللّهِ قَليلٌ. قالَ: يا ميثَمُ، إذا تَكونَ مَعي في دَرَجَتي. ۲
خصائص الأئمّة عليهم السلامـ به نقل از ميثم تمّار ـ: روزى، امير مؤمنانْ مرا فرا خواند و به من فرمود: «اى ميثم! آن گاه كه آن [به ناحقْ]منسوب شده به بنى اميّه، عبيد اللّه بن زياد، تو را به بيزارى جُستن از من فرا بخواند، چگونه خواهى بود؟».
گفتم: سوگند به خدا كه شكيبايى خواهم كرد؛ و اين كار در راه خدا چيز كمى است.
گفت: «اى ميثم! در اين صورت، در بهشت با من در مرتبه من هستى».