حدیث دربارهپيشگويى امام درباره دشنام گفتن به او و بيزارى جستن از وى
المستدرك على الصحيحين عن أبي صادق:قالَ عَلِيٌّ رضى الله عنه: إنَّكُم سَتُعرَضونَ عَلى سَبّي، فَسُبّوني، فَإِن عُرِضَت عَلَيكُم البَراءَةُ مِنّي فَلا تَبَرَّؤوا مِنّي، فَإِنّي عَلَى الإِسلامِ، فَليَمدُد أحَدُكُم عُنُقَهُ ـ ثَكَلَتهُ اُمُّهُ ـ؛ فَإِنَّهُ لا دُنيا لَهُ ولا آخِرَةَ بَعدَ الإِسلامِ. ثُمَّ تَلا: «إِلَا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئنٌّ بِالْاءِيمَـنِ» ۱. ۲
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو صادق ـ: امام على عليه السلام: «به شما، دشنام گفتن به من پيشنهاد خواهد شد. [در اين صورت،] مرا دشنام بگوييد؛ ولى اگر بيزارى جستن از من به شما پيشنهاد شد، از من بيزارى مجوييد، كه من مسلمانم. [در چنين موقعيتى،] هر كدام از شما بايد گردنش را آماده كند.؛ چرا كه بعد از اسلام، نه دنيايى براى او هست، نه آخرتى».
آن گاه، اين آيه را خواند: « «مگر كسى كه مجبور شده؛ ولى قلبش با ايمان، اطمينان يافته است» ».