حدیث دربارهحبيب بن مَسلَمه

الإمام عليّ عليه السلام:إنَّ مُعاوِيَةَ، وعَمرَو بنَ العاصِ، وَابنَ أبي مُعَيطٍ، وحَبيبَ بنَ مَسلَمةَ، وابنَ أبي سَرحٍ، وَالضَّحّاكَ بنَ قَيسٍ، لَيسوا بِأَصحابِ دينٍ ولا قُرآنٍ، أنَا أعرَفُ بِهِم مِنكُم؛ قَد صَحِبتُهُم أطفالاً، وصَحِبُتُهم رِجالاً، فَكانوا شَرَّ أطفالٍ، وشَرَّ رِجالٍ. ۱
امام على عليه السلام:معاويه، عمرو بن عاص، ابن ابى مُعَيط، حبيب بن مَسلَمه، ابن ابى سَرْح و ضحّاك بن قيس، اهل دين و قرآن نيستند. من، آنان را بهتر از شما مى شناسم؛ [زيرا] با آنان، هم زمانى كه كودك بودند، و هم زمانى كه مَرد شدند، مصاحبت داشته ام. آنان بدترينْ كودكان بودند و بدترين مردان.
۱.تاريخ الطبري: ج 5 ص 48، البداية والنهاية: ج 7 ص 273 كلاهما عن جندب الأزدي، الكامل في التاريخ: ج 2 ص 386.

احادیث دیگر این موضوع

۱
تاريخ الطبرىـ به نقل از عبد الرحمان بن عُبَيد (ابو كنود) ـ: معاويه، حبيب بن مَسلَمه فِهْرى و شُرَحبيل بن سِمْط و مَعَن بن يزيد بن اخنس را به سوى على عليه السلام فرستاد. من نزد على عليه السلام بودم كه آنان وارد شدند. حبيب، خداوند را حمد و ثنا كرد و گفت: امّا بعد؛ به درستى كه عثمان بن عفّان، خليفه اى ره يافته بود كه به كتاب خداوند عز و جل عمل مى كرد و فرمان هاى الهى را پاس مى داشت. زندگانى او بر شما گران آمد و مرگش را ديررس يافتيد. پس بر او شوريديد و وى را به قتل رسانديد. اگر مى پندارى كه تو قاتل وى نيستى، قاتلانش را به ما بسپار تا آنان را به قصاص او بكشيم. سپس از زمامدارىِ مردم، كناره گيرى كن تا اين كار در ميان ايشان به شورا نهاده شود و مردم، امورشان را به كسى واگذار كنند كه بر او اتّفاق دارند. على بن ابى طالب عليه السلام به وى فرمود: «اى بى مادر! تو را چه رسد كه عزل و نصب كنى؟ ساكت باش! تو در اين حد نيستى و شايستگى انجام دادن اين كار را ندارى». حبيب برخاست وبه على عليه السلام گفت: به خدا مرا به گونه اى كه خوش ندارى خواهى ديد! على عليه السلام فرمود: «تو اگر همه سواره نظام و پياده نظامت را گرد آورى، چه هستى؟! خدا برايت نياورد كه به دست من بيفتى؛ چرا كه خوارى و بدى خواهى ديد. برو و هر چه مى خواهى، انجام بده».