حدیث دربارهبازگشت خورشيد براى امام در عهد پيامبر

عنه عليه السلامـ يَومَ الشّورى ـ: أنشِدُكُم بِاللّهِ، هَل فيكُم مَن رُدَّت عَلَيهِ الشَّمسُ غَيري حينَ نامَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله وجَعَلَ رَأسَهُ في حِجري حَتّى غابَتِ الشَّمسُ، فَانتَبَهَ فَقالَ: يا عَلِيُّ صَلَّيتَ العَصرَ؟ قُلتُ: اللّهُمَّ لا. فَقالَ: اللّهُمَّ اردُدها عَلَيهِ فَإِنَّهُ كان في طاعَتِكَ وطاعَةِ رَسولِكَ؟ ۱

امام على عليه السلامـ در روز شورا ـ: شما را به خدا، آيا در بين شما كسى هست كه خورشيدبرايش بازگشته باشد، جز من، به هنگامى كه پيامبر خدا خوابيده و سرش رادر دامن من گذاشته بود تا آن كه خورشيد، غروب كرد و [پيامبر صلى الله عليه و آله] بيدارشد و گفت: «اى على! آيا نماز عصر را به جا آورده اى؟». گفتم: نه و او گفت:«خدايا! آن را برايش برگردان، كه او در اطاعت تو و رسول تو بود!»؟

۱.كشف اللبس للسيوطي: ص 106 عن أبي ذرّ؛ الخصال: ص 558 ح 31 عن عامر بن واثلة نحوه.

کلیدواژه‌ها بازگشت خورشید برای امام علی بازگشت خورشید برای امام در عهد پیامبر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا نماز عصر را خواند. آن گاه، على عليه السلام آمد و [هنوز] نماز عصر را نخوانده بود. در اين هنگام، خداوند به پيامبرش وحى فرستاد و [پيامبر صلى الله عليه و آله] سرش را در دامن على عليه السلام گذاشت. هنگامى پيامبر خدا از دامن على عليه السلام برخاست كه خورشيدْ غروب كرده بود. فرمود: «اى على! نماز عصر را نخوانده اى؟». گفت: نه، اى پيامبر خدا! پيامبر خدا فرمود: «خداوندا! على در اطاعت تو بود. خورشيد را برايش برگردان». در اين هنگام، خورشيدْ براى على عليه السلام بازگشت.

البداية و النهايةـ به نقل از عمرو بن ثابت ـ: از عبد اللّه بن حسن بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام درباره حديث بازگشت خورشيد براى على بن ابى طالب عليه السلام پرسيدم كه: آيا اين حديث، از نظر شما درست است؟ به من گفت: آنچه خداوند در كتابش [درباره او]نازل فرموده، بزرگ تر از بازگرداندن خورشيد است. گفتم: راست گفتى، فدايت شوم؛ ولى دوست دارم آن را از تو بشنوم. گفت: پدرم حسن عليه السلام برايم از اسماء (دختر عُمَيس) نقل كرد كه وى گفت: روزى، على بن ابى طالب عليه السلام آمد و مى خواست نماز عصر را با پيامبر خدا به جا آورد [؛ امّا]وقتى رسيد كه پيامبر خدا نمازش را تمام كرده بود و بر او وحى نازل شده بود. پس، على عليه السلام پيامبر صلى الله عليه و آله را به سينه خود گرفت و همچنان او را بر روى سينه داشت تا اين كه [پيامبر صلى الله عليه و آله] از آن حالت، بيرون آمد و فرمود: «اى على! آيا نماز عصر را خوانده اى؟». [على عليه السلام] گفت: من، در حالى كه وحى بر تو نازل مى شد، آمدم و تاكنون، تو رادر سينه خود گرفته بودم. خورشيدْ غروب كرده بود كه پيامبر خدا، رو به قبله كرد و گفت: «خدايا! على دراطاعت تو بود. خورشيد را براى او برگردان». خورشيد، بازگشت و صدايى چون صداى آسياب داشت تا آن كه در همان جاى قرار گرفتنش به هنگام عصر، قرار گرفت. على عليه السلام برخاست و سر فرصت، نماز خواند و هنگامى كه فارغ شد، خورشيدبرگشت و صدايى چون صداى آسياب داشت. هنگامى كه خورشيد غروب كرد، تاريكى فراگير شد و ستارگانْ آشكار شدند.

المعجم الكبيرـ به نقل از اسماء (دختر عميس) ـ: هر گاه بر پيامبر خدا وحى مى آمد، درآستانه بيهوشى قرار مى گرفت. روزى، در حالى كه سر پيامبر صلى الله عليه و آله دامن على عليه السلام بود، بر ايشان وحى نازل شد. پيامبر خدا [پس از تمام شدن نزول وحى] به على عليه السلام فرمود: «اى على! آيا نمازعصرت را خوانده اى؟». گفت: نه، اى پيامبر خدا! پيامبر خدا دعا كرد و خداوند، خورشيد را براى على برگرداندْ تا آن كه او نمازعصر را به جاى آورْد. من خورشيد را ديدم كه چگونه پس از غروب نمودن، طلوع كرد تا آن كه [على عليه السلام] نماز عصرش را خواند.

تاريخ دمشقـ به نقل از اسماء (دختر عُمَيس) ـ: على بن ابى طالب عليه السلام، در حالى كه برپيامبر خدا وحى نازل مى شد، به كار ايشان پرداخت و ايشان را در لباس خودگرفت و در اين حال بود تا آن كه خورشيد، غروب كرد يا نزديك غروب شد. پيامبر خدا از آن حال، بيرون آمد و فرمود: «اى على! آيا نماز خوانده اى؟». گفت: نه. پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «خداوندا! خورشيد را براى على برگردان». خورشيد برگشت تا به نيمه بالاى مسجد رسيد.

علل الشرائعـ به نقل از اُمّ جعفر يا اُمّ محمّد (دختران محمّد بن جعفر) ـ: با مادر بزرگم اسماء (دختر عُمَيس) و عمويم عبد اللّه بن جعفر، [از خانه]خارج شديم تااين كه به منطقه صَهباء جايى در يك منزلى يا دو منزلىِ خيبر (معجم البلدان: ج 3 ص 435). رسيديم. [اسماء] گفت: دختركم! با پيامبر خدا در اين جا بوديم كه نماز ظهر را به جاى آورد و آن گاه، على عليه السلام را صدا زد و از او در انجام دادن كارى كمك خواست [وعلى عليه السلام به دنبال كار ايشان رفت]. وقت عصر شد و پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست و نماز عصر را به جاى آورْد. سپس على عليه السلام آمد و در كنار پيامبر خدا نشست. خداوند به پيامبرش وحى فرستاد [و]پيامبر صلى الله عليه و آله سرش را در دامن على عليه السلام گذاشت تا آن كه خورشيد، غروب كرد و چيزى از آفتاب، نه در روى زمين و نه بالاى كوه، ديده نمى شد. آن گاه، پيامبر صلى الله عليه و آله نشست و به على عليه السلام فرمود: «آيا نماز عصر را به جا آورده اى؟». گفت: نه، اى پيامبر خدا! خبردار شدم كه نماز نخوانده اى و وقتى سرت را دردامنم گذاشتى، من كسى نبودم كه آن را حركت دهم. پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «خداوندا! اين، بنده ات على است. خودش را وقف پيامبرت كرد. آفتاب را برايش برگردان». خورشيد، طلوع كرد و كوه يا زمينى نمانْد، مگر آن كه خورشيد بر آن تابيد. آن گاه، على عليه السلام برخاست، وضو گرفت و نماز خواند. سپس خورشيد، غروب كرد.

البداية و النهايةـ به نقل از جابر و ابو سعيد ـ: روزى، جبرئيل عليه السلام بر پيامبر خدا فرود آمد تا از سوى خدا برايش رازگويى كند. وقتى وحى، پيامبر صلى الله عليه و آله را فرا گرفت، پيامبر صلى الله عليه و آله بر ران امير مؤمنان تكيه كرد و سرش را برنداشت تا آن كه خورشيد، غروب كرد. على عليه السلام نماز عصر را به اشاره خواند. هنگامى كه پيامبر خدا به خود آمد، به على عليه السلام گفت: «از خدا بخواه كه خورشيد را برايت برگردانَد تا نمازت را ايستاده بخوانى». على عليه السلام دعا كرد. خورشيد بازگشت و او نماز عصر را ايستاده به جا آورد.

الإرشادـ به نقل از اسماء (دختر عُمَيس)، اُمّ سَلَمه (همسر پيامبر صلى الله عليه و آله)، جابر بن عبد اللّه انصارى، ابو سعيد خُدْرى و گروهى از صحابه ـ: روزى، پيامبر صلى الله عليه و آله در منزلش بودو على عليه السلام هم نزد او، كه جبرئيل عليه السلام بر ايشان نازل شد تا از طرف خداى پاك، برايش رازگويى كند. هنگامى كه وحى، پيامبر صلى الله عليه و آله را فرا گرفت، پيامبر صلى الله عليه و آله بر ران امير مؤمنانْ تكيه كرد وسرش را برنداشت تا آن كه خورشيد، غروب كرد. از اين رو، امير مؤمنان، ناچارشد نماز عصر را نشسته بخواند و براى ركوع و سجود آن، اشاره كند. پيامبر خدا، هنگامى كه از آن حالت بيرون آمد، به امير مؤمنان فرمود: «آيا نماز عصرت فوت شده است؟». گفت: اى پيامبر خدا! به خاطر وضعيّت و حالتى كه در وقت گرفتن وحى داشتى، نتوانستم ايستاده نماز بخوانم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از خدا بخواه كه خورشيد را برايت برگردانَد تا بتوانى نمازت را ايستاده و در وقت آن، همان وقتى كه از تو فوت شد، بخوانى. خداوند به خاطر اطاعتت از خدا و پيامبرش، خواسته ات را اجابت مى كند». امير مؤمنان، از خداوند ـ كه نامش بلند باد ـ، بازگشت خورشيد را درخواست كرد. خورشيد براى او برگشت و در آسمان، در همان جايى كه هنگام عصر بود، قرار گرفت و امير مؤمنان، نماز عصرش را در وقت آن خواند. سپس خورشيد، غروب كرد. اسماء گفت: به خدا سوگند، به هنگام غروب خورشيد، صدايى چون صداى حركت ارّه در چوب از آن شنيديم.

المعجم الكبيرـ به نقل از اسماء (دختر عُمَيس) ـ: پيامبر خدا، نماز ظهر را در منطقه صهباء خواند و آن گاه، على عليه السلام را در پى نيازى فرستاد. پيامبر صلى الله عليه و آله نماز عصر را خوانده بود كه على عليه السلام بازگشت. پيامبر صلى الله عليه و آله سرش را دردامن على عليه السلام گذاشت و خوابيد. على عليه السلام او را تكان نداد تا آن كه خورشيد، غروب كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله [پس از آن كه بيدار شد]، گفت: «خداوندا! بنده ات على، خودش راوقف پيامبرش كرد. پس، خورشيد را برايش برگردان!». خورشيد براى وى طلوع كرد و بر كوه ها و زمين تابيد. على عليه السلام برخاست، وضوگرفت و نماز عصر را خواند. سپس خورشيد، غروب كرد و اين حادثه، درمنطقه صهباء اتّفاق افتاد.