حدیث دربارهكسى كه خورشيد برايش بازگشت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:غَزا نَبِيٌّ مِنَ الأَنبِياءِ فَقالَ لِقَومِهِ: لا يَتبَعني رَجُلٌ مَلَكَ بُضعَ امرَأَةٍ وهُو يُريدُ أن يَبنِيَ بِها ولَمَّا يَبنِ بِها، ولا أَحدٌ بَنى بُيوتا ولَم يَرفَع سُقوفَها، ولا أحَدٌ اشتَرى غَنَماً أو خَلِفاتٍ ۱ وهُوَ يَنتَظِرُ وِلادَها. فَغَزا، فَدَنا مِنَ القَريَةِ صَلاةَ العَصرِ أو قَريبا مِن ذلِكَ، فَقالَ لِلشَّمسِ: إنَّكِ مَأمورَةٌ وأنَا مَأمورٌ؛ اللّهُمَّ احبِسها عَلَينا! فَحُبِسَت حَتّى فَتَحَ اللّهُ عَلَيهِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيامبرى از پيامبران، [قصد]جنگى كرد و به قوم خود گفت: مردى كه زنى در اختيار دارد و مى خواهد با او نزديكى كند، ولى هنوز چنين نكرده است، وكسى كه اتاق هايى ساخته، ولى سقف آن را نزده است، و نيز آن كه گوسفند يا ماده شترِ باردارى خريده و اميد زاييدن آن را دارد، در پىِ من نيايد. آن پيامبر جنگيد و هنگام نماز عصر و يا نزديك آن [هنگام] به آن شهر، نزديك شد. به خورشيد گفت: تو مأمورى و من هم مأمورم.خداوندا! آن را براى مانگه دار. خورشيد، نگه داشته شد تا خداوند، آن شهر را براى او گشود.

۱.الخَلِفَة: الحامل من النُّوق وتُجمع على خَلِفات وخَلائف (النهاية: ج 2 ص 68 «خلف»).

۲.صحيح البخاري: ج 3 ص 1136 ح 2956، صحيح مسلم: ج 3 ص 1366 ح 1747 كلاهما عن أبي هريرة.

کلیدواژه‌ها بازگشت خورشید برای امام علی کسی که خورشید برایش بازگشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خورشيد براى هيچ كس جز يوشع، نگه داشته نشد.

امام صادق عليه السلام:روزى به هنگام عصر، يك گلّه اسب بر سليمان بن داوود عليهماالسلام عرضه شدو وى به بررسى آنها پرداخت، تا آن كه خورشيد، ناپديد شد. به فرشتگان فرمود: خورشيد را براى من برگردانيد تا نمازم را در وقت آن، بگزارم. آنان، خورشيد را برگرداندند. آن گاه، وى برخاست و پاها و گردنش را مسح كردـ كه اين شيوه وضوى آنان براى نماز بود ـ و به آن دسته از يارانش كه نمازشان قضا شده بود، فرمان داد چنين كنند. سپس ايستاد و نماز گزارد. هنگامى كه از نمازْ فارغ شد، خورشيدْ پنهان شد وستاره ها طلوع كردند. اين، [همان]كلام خداى عز و جل است كه: «و سليمان را به داوود بخشيديم. چه نيكو بنده اى! به راستى، او توبه كار بود. هنگامى كه [طرف]غروب، اسب هاى اصيل را بر او عرضه كردند، [سليمان]گفت: به راستى كه من دوستىِ اسبان را بر ياد پروردگارم ترجيح دادم، تا [هنگام نماز گذشت و]خورشيد در پس حجاب ظلمت شد. [سپس گفت:]خورشيد را نزد من باز گردانيد. پس، شروع كرد به دست كشيدن بر ساق ها و گردن ها» .

فتح البارىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: على عليه السلام به من فرمود: «درباره كلام خداوند متعال در حكايت سليمان عليه السلام: «خورشيد را نزد من بازگردانيد» ، چه شنيده اى؟» گفتم: كعب به من گفته است كه: چهارده اسب بودند كه [سليمان عليه السلام] به بررسى آنها مشغول شد [و]خورشيد، پيش از آن كه وى نماز عصرش را بخواند، غروب كرد. پس، دستور داد كه اسبان را برگردانند و با شمشير، بر گردن وپاى آنها زد و آنها را كشت و خداوند، چهارده روز پادشاهى اش را از او گرفت؛ چون با كشتن اسب ها، به آنها ستم كرده بود. على عليه السلام فرمود: «كعب، دروغ گفته است. سليمان مى خواست با دشمنانش بجنگد كه سان ديدن از سواران، او را مشغول ساخت تا آن كه خورشيد، غروب كرد. به فرشتگان موكّل بر خورشيد، به اذن خدا گفت: آن را براى من برگردانيد. و آنان، خورشيد را برگرداندند تا اين كه وى نماز عصر را دروقت آن خواند. پيامبران خدا ستم نمى كنند و به ستم، فرمان نمى دهند».

المناقب، ابن شهر آشوب:به طريق هاى فراوان، از ابن عبّاسْ نقل شده كه خورشيد، جز براى سليمان (وصىّ داوود)، يوشع (وصىّ موسى) و على بن ابى طالب (وصىّ محمّد) ـ كه درود خدا بر همه آنان باد ـ برنگشته است.

امام صادق عليه السلامـ در زيارت امام على عليه السلام ـ: سلام بر تو، اى آن كه خورشيد برايش برگشت و بر شمعون در خلوص، برترى يافت.

فتح البارىـ به نقل از عروة بن زبير ـ: هنگامى كه خداوند به موسى عليه السلام فرمان داد كه بنى اسرائيل را حركت دهد، دستور داد تا تابوت يوسف عليه السلام را هم ببرد؛ ولى تابوت، پيدا نشد تا اين كه طلوع خورشيد، نزديك شد و او به بنى اسرائيل، وعده داده بود، كه آنان را به هنگام طلوع فجر، حركت دهد. بنا بر اين، از خدا خواست كه طلوع را به تأخير اندازد تا از كار يوسف عليه السلام فارغ شود، وخداچنين كرد.