بنى اميّه

امام على عليه السلام:بنى اميّه، ميراث محمّد صلى الله عليه و آله را اندك اندك به من مى دهند. به خدا، اگر زنده بمانم، آن سان كه قصّابْ شكنبه خاك آلوده را دور مى افكند، آنها را دور مى افكنم (پراكنده مى سازم).

امام على عليه السلامـ هنگامى كه اتّهام بنى اميّه به او (يعنى مشاركت داشتن در [ريختن]خون عثمان) به گوشش رسيد ـ: آيا شناخت بنى اميّه از من، آنان را از عيبجويى از من باز نمى دارد؟ آيا سابقه ام در اسلام، نادانان را از تهمت زنى به من باز نمى دارد؟ البتّه پندى كه خداوند به آنان داده، از بيان من رساتر است. من [با دليل و حجّت] مغلوب كننده از دين خارج شدگان و محكوم كننده پيمان شكنانِ در شبهه غلتيده ام. كارها [ى شبهه ناك] بر كتاب خدا عرضه مى شوند و بندگان بر اساس آنچه در دل دارند، پاداش داده مى شوند.

الأغانىـ به نقل از حارث بن حُبَيش ـ: سعيد بن عاص، مرا با هديه هايى به مدينه اعزام كرد و پيش على عليه السلام فرستاد و به وى چنين نوشت: «من آن قدر كه براى تو مى فرستم، براى هيچ كس، جز امير مؤمنان، نمى فرستم». پيش على عليه السلام آمدم و به وى خبر دادم. فرمود: «چه قدر بنى اميّه، ميراث محمّد صلى الله عليه و آله را تاراج مى كنند! سوگند به خدا، اگر قدرت را به دست گيرم، آنها را چون قصّابى كه شكنبه خاك آلوده را دور مى افكند، دور مى افكنم (پراكنده مى سازم)».

الكامل فى التاريخـ به نقل از ابو زَناد ـ: هشام بن عبد الملك [، خليفه اُموى]را ديدم. و من در كاروان او [در مكّه]بودم كه سعيد بن عبد اللّه بن وليد بن عثمان بن عفّان به ديدارش آمد و به كنارش رفت. شنيدم كه سعيد مى گفت: اى امير مؤمنان! خداوند، همواره بر اهل بيتِ امير مؤمنانْ نعمت داده و خليفه مظلومش را يارى كرده است. در اين مناطق، مردم، همواره ابو تراب را نفرين مى كنند. اين جاها، جاهايى خوب [براى مستجاب شدن دعا] است، و سزاوار است كه امير مؤمنان هم ابو تراب را نفرين كند. اين سخن بر هشام، سنگين آمد و گفت: ما براى بدگويى كردن و نفرين فرستادن به كسى اين جا نيامده ايم. ما براى حج آمده ايم. ۲