نسل آدم

امام على عليه السلامـ از سخنرانى اى كه در آن، خلقت آدم عليه السلام را توصيف كرده ـ: اين [انسان]، همان است كه خدا او را در تاريكىِ زهدان ها، و غلاف پرده ها از نطفه اى پُر آفريد. و آن گاه، دلى نگه دارنده، زبانى گوينده، و ديدگانى بيننده به او داد تا در حالى كه پند مى گيرد، بفهمد، و روى گردان از بدى ها، باز ايستد. با اين همه، هنگامى كه رشدش به اعتدال رسيد و قامتش به حدّ لازم رسيد، از روى خودخواهى، از راه حق، روى گردان شد.

امام على عليه السلام:اى آفريده راستْ قامت، و ايجاد شده و پرورش يافته در تاريكىِ زهدان ها و پرده هاى روى هم! از عصاره اى از گِل آغاز شدى، و در قرارگاه امن، تا زمان معلوم و مدّت عمرِ قسمت شده، قرار گرفتى. در زمان جنينى، در شكم مادرت مى جنبيدى. نه فراخوانى را مى توانستى پاسخ گويى، و نه ندايى را مى شنيدى. آن گاه از جايگاهت به دنيايى آورده شدى كه آن را نديده بودى، و راه هاىِ سودبَرى را در آن، نمى شناختى. چه كسى تو را براى خوردن غذا از پستان مادر، راهنمايى كرد؟ و به هنگام نيازمندى، به آنچه درخواست كردى و اراده نمودى، آشنايت كرد؟

امام على عليه السلام:[اوسـت] آگـاه بـر رازهـاى دلِ مخفى كنندگان رازها. و جايگاه ريزش نطفه آميخته از پشت مردان.

امام على عليه السلامـ درباره سخن خداى متعال: «و در خود شما نشانه هاست. پس مگر نمى نگريد؟» ـ: راه بول و غائط [، از آن نشانه ها] است.