حركت و سكون
3 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:لا يَجري عَلَيهِ السُّكونُ وَالحَرَكَةُ، وكَيفَ يَجري عَلَيهِ ما هُوَ أجراهُ، ويَعودُ فيهِ ما هُوَ أبداهُ، ويَحدُثُ فيهِ ما هُوَ أحدَثَهُ؟ إذا لَتَفاوَتَت ذاتُهُ، ولَتَجَزَّأَ كُنهُهُ، ولَامتَنَعَ مِنَ الأَزَلِ مَعناهُ، ولَكانَ لَهُ وَراءٌ إذ وُجِدَ لَهُ أمامٌ، ولَالتَمَسَ التَّمامَ إذ لَزِمَهُ النُّقصانُ! وإذا لَقامَت آيَةُ المَصنوعِ فيهِ، ولَتَحَوَّلَ دَليلاً بَعدَ أن كانَ مَدلولاً عَلَيهِ، وخَرَجَ بِسُلطانِ الِامتِناعِ من أن يُؤَثِّرَ فيهِ ما يُؤَثِّرَ في غَيرِهِ؟! ۱
امام على عليه السلام:سكون و حركت، بر او جارى نمى شود، و چه سانْ چيزى كه او خود، آن را جارى ساخته، بر او جارى شود، و آنچه كه خود ايجاد كرده، به او برگردد، و آنچه كه خودْ آن را پديد آورده، در او پديدار شود؟
اگر چنين بود، ذات او گوناگون مى گشت، و كُنْهش پراكندگى مى پذيرفت، و ديگر، حقيقت او از ازلى بودن امتناع مى ورزيد، و به يقين، براى او پشتِ سرى مى بود، آن گاه كه براى او پيشِ رويى يافت مى شد، و بايد در پىِ كمال مى رفت، آن هنگام كه با نقصانْ همراه مى شد.
نيز در اين هنگام، نشانه هاى ساخته بودن، در او هويدا مى شدند، و پس از آن كه بر او دلالت مى شد، خود، دليل و نشانه قرار مى گرفت!
او به قدرت امتناع (عدم امكان)، از اين كه چيزى كه در غير او تأثير مى گذارد، در او اثر بگذارد، بيرون است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 186، الاحتجاج: ج 1 ص 476 ح 116، بحار الأنوار: ج 57 ص 30 ح 6.
عنه عليه السلام:إنَّ رَبّي لا يوصَفُ بِالبُعدِ، ولا بِالحَرَكَةِ ولا بِالسُّكونِ، ولا بِالقِيامِ قِيامِ انتِصابٍ، ولا بِجيئَةٍ ولا بِذَهابٍ. ۱
امام على عليه السلام:پروردگار من، نه با دورى توصيف مى شود، و نه با حركت و سكون، و نه به برپا بودن، به گونه برپا دارندگى، و نه به آمد و شد.
۱.التوحيد: ص 305 ح 1، الأمالي للصدوق: ص 423 ح 560، الاختصاص: ص 236 كلّها عن الأصبغ بن نباتة، روضة الواعظين: ص 40، بحار الأنوار: ج 4 ص 27 ح 2.