آفريننده

امام على عليه السلام:آفريننده است، نه به مفهوم حركت و تلاش داشتن.

امام على عليه السلام:آفريننده بدون تلاش ورزى است كه آفريده ها را به قدرت خود آفريد.

امام على عليه السلام:آفريده ها را بدون انديشه گرى آفريد؛ چرا كه انديشه گرى، جز بر آنان كه ذهن دارند، نمى سِزَد، و او را ذهنى نيست.

امام على عليه السلام:آفرينش آنچه آفريد، بر او دشوار نيامد.

امام على عليه السلام:سـازنـده اى بـدون به كـارگيرى اعضاست.

امام على عليه السلام:هموست كه آفريده ها را آفريد، بدون نمونه اى كه از روى آن نمونه سازى كند، و بدون داشتن اندازه اى كه از خالقِ معبودى پيش از او مانده باشد تا آن را دستور كار قرار دهد.

امام على عليه السلام:آنچه را كه آفريد، بدون نمونه پيشين ايجاد كرد.

امام على عليه السلام:آفريدگان را از روى چاره جويى نيافريد.

امام على عليه السلام:خداوند سبحان، هيچ چيزى را بيهوده نيافريد تا بيهوده گرى كند.

امام على عليه السلام:آفريدگان را بدون نمونه، بدون رايزنى با كسى، و بدون كمك گرفتن از كمكْ كارى آفريد. آفرينشِ آفريده، به فرمان او تكميل شد. پس به پيروى اش اذعان كرد، پذيرفت و رد نكرد، و فرمانبر شد و سرِ ستيز بر نداشت.

امام على عليه السلام:اگر مى خواست آن [آسمان و زمين]را در كم تر از بر هم زدن پلك چشمى بيافريند، مى آفريد؛ امّا او آرامش و مدارا [ى خود]را نمونه اى براى امينان خود قرار داد، و پاسخى براى [اقامه]حجّت بر خلقش.

امام على عليه السلامـ درباره سخن خداى متعال: «ما وقتى چيزى را اراده كنيم، همين قدر كه به آن بگوييم: باش!، بى درنگ، موجود مى شود» ـ: اين، همان قدرت كامل است كه دارنده آن، نيازمند مباشرت با اشيا نيست؛ بلكه آنها را طبق آنچه مى خواهد، به وجود مى آورد. در آفريدن چيزى، به انديشه ورزى نيازمند نيست؛ بلكه هر گاه اراده آفريدنِ چيزى كند، آن چيز، طبق آنچه او اراده كرده، در كمال حكمت به وجود مى آيد و سامان آن، با يك كلمه، قوام پيدا مى كند و به قدرت قاهرش، از آفريده هايش تمايز مى يابد.

امام على عليه السلام:هر گاه مؤذّن بگويد: «اللّه اكبر»، بدان معناست كه مى گويد: خدا، كسى است كه آفرينش و امر، از آنِ اوست و آفرينش، به اراده اوست، و آنچه آفريده ها دارند، از اوست.

امام على عليه السلام:سپاسْ خدايى را كه نمى ميرد و شگفتى هاى او پايان نمى پذيرد؛ چرا كه او هر روز، در حال ايجاد چيز تازه اى است كه نبود.

امام على عليه السلام:سپاسْ خدايى را كه يگانه، يكتا، بى نياز و بى همتاست؛ آن كه نه از چيزى به وجود آمده، و نه آنچه را كه هست، از چيزى آفريده است. آنچه را آفريده، بدون نمونه قبلى، بدون رنج، و بدون تلاش، ايجاد كرده است. هر سازنده اى، از روى چيزى مى سازد، در حالى كه خداوند، آنچه را ساخته، از روى چيزى نساخته است.

امام على عليه السلام:چيزها را از موادّى ازلى و از نمونه هايى ابدى نيافريد؛ بلكه آفريد آنچه را كه آفريد، و اندازه اش را معيّن كرد و آنچه را كه صورت داد، صورتگرى كرد و آن را نيكْ صورت آفريد.

امام على عليه السلام:اگـر همه حـيوانات جـهان، از پرندگان و چارپايان، چه آنهايى كه در آغُلْ بسته اند، و چه آنهايى كه در صحرا مى چرند، با همه گونه ها و سنخ ها و جنس ها، نادانان و زيركان، بر آفرينش پشه اى گِرد آيند، بر آفرينش آن، توان نخواهند يافت، و راه دستيابى به آفرينش آن را هم نخواهند دانست، و خِردها در فهم آن، سرگردان و آواره خواهند شد، و نيروها، ناتوان به آخر خواهند رسيد و رانده و مانده، برخواهند گشت، آگاه به اين كه ناتوان اند، و معترف به درماندگى از آفريدن آن، و مطمئن از ناتوانى براى از بين بردن آن.