همگونى روح ها
6 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:النُّفوسُ أشكالٌ، فَما تَشاكَلَ مِنهَا اتَّفَقَ، وَالنّاسُ إلى أشكالِهِم أميَلُ. ۱
امام على عليه السلام:جان ها (روح ها) گوناگون اند. هر كدامْ همگون هم باشند، با هم توافق دارند، و انسان ها به همگون هايشان متمايل ترند.
۱.كنز الفوائد: ج 2 ص 32، بحار الأنوار: ج 78 ص 92 ح 100.
عنه عليه السلام:إنَّ النُّفوسَ إذا تَناسَبَت ايتَلَفَت. ۱
امام على عليه السلام:جان ها هر گاه همانند هم باشند، با هم اُنس مى گيرند.
۱.غرر الحكم: ح 3393، عيون الحكم والمواعظ: ص 149 ح 3270.
عنه عليه السلام:اللَّئيمُ لا يَتبَعُ إلّا شَكلَهُ، ولا يَميلُ إلّا إلى مِثلِهِ. ۱
امام على عليه السلام:انسان پست، جز از همگون خود پيروى نمى كند و به غير از همگون خود، متمايل نمى شود.
۱.غرر الحكم: ح 1920، عيون الحكم والمواعظ: ص 21 ح 130.
عنه عليه السلام:لا يُوادُّ الأَشرارَ إلّا أشباهُهُم. ۱
امام على عليه السلام:انسان هاى شرور، جز همگون هاى خود را دوست ندارند.
۱.غرر الحكم: ح 10602، عيون الحكم والمواعظ: ص 533 ح 9748.
عنه عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِبَنيهِ ـ: يا بُنَيَّ، إنَّ القُلوبَ جُنودٌ مُجَنَّدةٌ، تَتَلاحَظُ بِالمَوَدَّةِ وتَتَناجى بِها، وكَذلِكَ هِيَ فِي البُغضِ؛ فَإِذا أحبَبتُمُ الرَّجُلَ مِن غَيرِ خَيرٍ سَبَقَ مِنهُ إلَيكُم فَارجوهُ، وإذا أبغَضتُمُ الرَّجُلَ مِن غَيرِ سوءٍ سَبَقَ مِنهُ إلَيكُم فَاحذَروهُ. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارشش به فرزندانش ـ: فرزندان من! دل ها سپاهيان نظام يافته اند. به دوستى به هم مى نگرند و با همين دوستى، هم سخن مى شوند، و در دشمنى نيز چنين مى كنند. هر گاه بى آن كه از كسى خيرى به شما رسيده باشد، احساس دوستى با وى داشتيد، به او اميدوار شويد، و هر گاه بى آن كه از كسى بدى اى به شما رسيده باشد، احساس دشمنى نسبت به وى داشتيد، از او دورى جوييد.
۱.الأمالي للطوسي: ص 595 ح 1232 عن جابر بن يزيد عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 74 ص 163 ح 26.
الاختصاص عن الأَصبَغ بن نُباتَة:كُنتُ مَعَ أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام فَأَتاهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ: يا أميرَ المُؤمِنينَ، إنّي وَاللّهِ لَاُحِبُّكَ فِي اللّهِ، واُحِبُّكَ فِي السِّرِّ كَما اُحِبُّكَ فِي العَلانِيَةِ، وأدينُ اللّهَ بِوِلايَتِكَ فِي السِّرِّ كَما أدينُ بِها فِي العَلانِيَةِ. وبِيَدِ أميرِ المُؤمِنينَ عودٌ، طَأطَأَ رَأسَهُ، ثُمَّ نَكَتَ بِالعودِ ساعَةً فِي الأَرضِ، ثُمَّ رَفَعَ رَأسَهُ إلَيهِ فَقالَ:
إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله حَدَّثَني بِأَلفِ حَديثٍ، لِكُلِّ حَديثٍ ألفُ بابٍ، وإنَّ أرواحَ المُؤمِنينَ تَلتَقي فِي الهَواءِ فَتَشُمُّ ۱ وتَتَعارَفُ، فَما تَعارَفَ مِنهَا ائتَلَفَ، وما تَناكَرَ مِنهَا اختَلَفَ، وبِحَقِّ اللّهِ لَقَد كَذَبتَ؛ فَما
الاختصاصـ به نقل از اَصبغ بن نُباته ـ: همراه امير مؤمنان بودم. مردى نزد او آمد و سلام كرد. آن گاه گفت: اى امير مؤمنان! به خدا سوگند كه تو را به خاطر خدا دوست مى دارم، و همان گونه كه آشكارا تو را دوست مى دارم، در نهان نيز تو را دوست دارم، و همان گونه كه آشكارا با ولايت تو خدا را اطاعت مى كنم، در نهان نيز با ولايت تو اطاعت مى كنم.
در دست امير مؤمنان، چوبى بود. سر چوب را خم كرد. سپس چند لحظه با چوبْ زمين را خراشيد. آن گاه، سرش را بلند كرد و فرمود: «پيامبر خدا، هزار حديث به من فرمود كه هر حديثى، هزار باب داشت، و [از جمله آنها اين بود كه]همانا روح هاى مؤمنان در آسمانْ همديگر را مى بينند و مى بويند و يكديگر را مى شناسند، و هر كدام يكديگر را شناختند، با هم انس مى گيرند، و هر كدام يكديگر را