مردى كه برادر مردى ديگر را كشته بود
1 حدیث
الإمام الباقر أو الإمام الصادق عليهماالسلام:اُتِيَ عُمَرُ بنُ الخَطّابِ بِرَجُلٍ قَد قَتَلَ أخا رَجُلٍ، فَدَفَعَهُ إلَيهِ وأَمَرَهُ بِقَتلِهِ، فَضَرَبَهُ الرَّجُلُ حَتّى رَأى أ نَّهُ قَد قَتَلَهُ، فَحُمِلَ إلى مَنزِلِهِ فَوَجَدوا بِهِ رَمَقا فعالَجوهُ فَبَرَأَ، فَلَمّا خَرَجَ أخَذَهُ أخُو المَقتولِ الأَوِّل فَقالَ: أنتَ قاتِلُ أخي ولي أن أقتُلَكَ، فَقالَ: قَد قَتَلتَني مَرَّةً، فَانطَلَقَ بِهِ إلى عُمَرَ فَأَمَرَهُ بِقَتلِهِ، فَخَرَجَ وهُوَ يَقولُ: وَاللّهِ قَتَلتَني مَرَّةً!
فَمَرّوا عَلى أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام فَأَخبَرَهُ خَبَرَهُ، فَقالَ: لا تَعجَل حَتّى أخرُجَ إلَيكَ، فَدَخَلَ عَلى عُمَرَ فَقالَ: لَيسَ الحُكُم فيهِ هكَذا، فَقالَ: ما هُوَ يا أبَا الحَسَنِ؟ فَقالَ: يَقتَصُّ هذا
امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام:مردى را پيش عمر بن خطاب آوردند كه برادر مردى ديگر رابه قتل رسانده بود. عمر، قاتل را به او سپرد و فرمان به قتلش داد. وى نيز او را زد، به گونه اى كه فكر كرد او را به قتل رسانده است.
مرد قاتل را به خانه اش منتقل كردند و ديدند كه رمقى دارد. به مداوايش پرداختندتا بهبود يافت.
[مدّتى بعد،] وقتى [قاتل] از خانه بيرون آمد، برادر مقتول، وى را گرفت وگفت: تو قاتل برادر منى و من، حق دارم تو را بكشم.
قاتل گفت: تو يك بار مرا كُشتى!
[برادر مقتول،] وى را نزد عمر برد و عمر، فرمان به قتل وى داد.
[قاتل] از نزد عمر بيرون آمد، در حالى كه مى گفت: به خدا سوگند، تو يك بار مرا كُشتى!
آن گاه به امير مؤمنان برخوردند و وى داستانش را به على عليه السلام خبر داد. على عليه
۱.الكافي: ج 7 ص 360 ح 1، تهذيب الأحكام: ج 10 ص 278 ح 1087 كلاهما عن أبان بن عثمان عمّن أخبره، كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 174 ح 5401 عن أبان بن عثمان من دون إسنادٍ إلى المعصوم.