جامعه پيش از بعثت

امام على عليه السلامـ در سخنرانى اش كه در آن، مردم پيش از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله را توصيف مى كندـ: گواهى مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله، بنده او و فرستاده اوست كه او را با دينِ روشن، و دانش به ارث برده [از پيامبران پيشين]، و كتابِ نگارش يافته، و آفتاب پُر فروغ، و روشنايىِ درخشنده، و فرمانِ قاطعْ فرستاد، براى كنار زدن شُبهه ها، و استدلال به برهان هاى روشن، و بر حذر داشتن به وسيله آيه ها، و بيم دادن با عذاب ها، در حالى كه مردم در فتنه اى به سر مى بردند كه در آن، رشته دين بُريده بود، و اركان يقين، از هم پاشيده بود. در اصول، اختلاف شده و كارها از هم گسيخته بود. راه گريزْ تنگ، و راه خروجْ كور بود. هدايتْ بى رونق و كورىْ فراگير بود. پروردگار، نافرمانى مى گشت، و شيطانْ يارى مى شد،