زنى كه شش ماه پس از آمدن شوهرش زاييد

المناقب، ابن شهر آشوب:هيثم، در سپاه بود. پس از گذشت شش ماه از آمدن وى، همسرش فرزندى آورْد. وى آن را انكار كرد و داستان را پيش عمر آورد و برايش نقل كرد. عمر، فرمان به سنگسار كردنِ زن داد. على عليه السلام پيش از سنگسار شدن زن، به فرياد وى رسيد و به عمر فرمود:«خويشتندار باش. اين زن، راست مى گويد. خداوند متعال مى فرمايد: «و به بار داشتن و از شير گرفتن او، سى ماه است» و [نيز]مى فرمايد: «و مادران [بايد]فرزندان خود را دو سال تمام، شير دهند» . بنابر اين، باردارى و شيردهى، سى ماه است [كه اگر دوسال شيردهى از آن كسر گردد، شش ماه مى ماند كه كم ترين مدّت حمل است]». عمر گفت: اگر على نبود، عمر، نابود مى گشت. و زن را رها كرد و فرزند را به پدرش ملحق نمود.

المناقب، خوارزمىـ به نقل از ابو اَسود ـ: زنى را كه شش ماهه نزديك وضع حمل بود، نزد عمر آوردند و وى تصميم گرفت كه او را سنگسار كند. خبر به على عليه السلام رسيد. فرمود: «بر وى سنگسار نيست». سخن على عليه السلام به گوش عمر رسيد. كسى را در پى وى فرستاد و از وى پرسيد. على عليه السلام چنين خواند: « «و مادران [بايد] فرزندان خود را دو سال تمام، شير دهند. [اين حُكم،] براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى فرزند را تكميل كند» ». و [نيز] خواند: « «و به بار داشتن و از شير گرفتن او، سى ماه است» » وافزود: «بنا بر اين، شش ماه، باردارى اوست و دو سال [، شيردهى است]. پس، حدّى بر او نيست» (ويا گفت: «بر وى سنگسار نيست»). عمر، وى را رها كرد و سپس، زن، وضعِ حمل كرد.