امام و فنّ شعر

شرح نهج البلاغةـ به نقل از ابن عراده ـ: على عليه السلام در ماه رمضان با خوراك گوشت به مردم، شام مى داد؛ ولى خود با آنان نمى خورد، و هنگامى كه از خوردنْ فارغ مى شدند، برايشان سخنرانى مى كرد و پندشان مى داد. شبى ميهمانان، در حالى كه غذا مى خوردند، به بحث از شاعران، پرداختند. وقتى از غذا خوردنْ فارغ شدند، برايشان سخنرانى كرد و فرمود: «بدانيد كه ملاك كارهاى شما دين است، و نگهبانتان پرهيزگارى، و زينتتان ادب، و حافظِ آبرويتان بردبارى». آن گاه افزود: «اى ابو الأسود! بگو ببينم در چه چيزى بحث مى كرديد؟ كدام شاعرْ قوى تر است؟». گفت: اى امير مؤمنان! آن كس كه اين شعر را سروده است: حال و روزم چنان شده است كه لَنگى بر هم زننده و پراكنده كننده، از كيان من دفاع مى كند. بيهوده كارى است،