آفرينش فرشتگان

امام على عليه السلامـ در وصف فرشتگان ـ: آن گاه، خداوند سبحان براى ساكن كردن در آسمان هايش و آباد ساختن بالاترين قسمت از ملكوتش، مخلوقاتى نو [و بى مانند]از فرشتگان را آفريد، و با آنان، شكاف هاى راه هاى گشاده آسمان ها را پُر كرد، و فاصله بين اجرام آسمانى را از آنان آكنده ساخت. در بين فراخناى شكاف ها، فرياد تسبيح گويىِ فرشتگان در فردوسِ بلندْجايگاه و در وراى پرده هاى حجاب و سراپرده هاى بزرگى، بلند است، و در پسِ اين فريادهاى كَر كننده گوش ها، پرتو نورى است كه ديدگان را، از رسيدن بِدانْ باز مى دارد. از اين رو، خيره بر جاى خويش مى مانند. آنان (فرشتگان) را در گونه هاى مختلف و در اندازه هاى گوناگون ايجاد كرد، «بال دارانى» كه بزرگى و ارجمندىِ او را تسبيح مى گويند. نه آنچه را در آفرينش از صنعت

امام على عليه السلامـ در آفرينش فرشتگان ـ: آن گاه، بين آسمان هاى بلند را شكافت و آن جاها را از گونه هاى فرشتگانش پُر كرد. گروهى در سجده اند كه ركوع نمى كنند، و گروهى در ركوع اند كه قامتْ راست نمى كنند؛ گروهى در صف ايستاده اند و متفرّق نمى شوند.گروهى تسبيح گويانى اند كه خسته نمى شوند، نه خواب، ديدگانشان را فرا مى گيرد و نه خطاى خِرد يا سستى بدن و يا غفلت فراموشى، آنها را در مى رُبايد. گروهى از آنان، امين وحى او و ترجمان او به سوى فرستادگانش هستند كه با حكم و فرمان او در آمد و رفت اند. گروهى از آنان، نگهبانان بندگانش و پاسبان درهاى بهشتش هستند، و گروهى از آنان، ثابت قدم در زمين هاى زيرين اند كه گردن هايشان از آسمانِ برين، گذشته است و اعضايشان بيرون از كرانه هاى جهان است، و شانه هايشان

امام على عليه السلامـ خطاب به خداى عز و جل ـ: فرشتگانى آفريدى و در آسمان هايت جايشان دادى، كه نه در آنان سستى است، و نه غفلت و نافرمانى دارند، و نه گناهى در ميان آنان هست. داناترينِ آفريدگانت به تو، بيمناك ترينِ آنان از تو، نزديك ترينشان به تو، و پُركارترين آنان در اطاعت از تو هستند. خوابِ ديدگان، اشتباه خِردها و سستى بدن ها آنان را فرا نمى گيرد. نه در پشت ها جاى گرفته اند و نه زهدان ها آنان را در خودْ جاى داده اند؛ چرا كه آنان را از آب پست نيافريده اى. آنان را به گونه اى خاص آفريدى، در آسمان هايت جايشان دادى، به هم جوارى ات گرامى شان داشتى، امين وحى ات قرارشان دادى، از آسيب ها دورشان ساختى، از بلاها محفوظشان گردانيدى، و از [دست يازيدن به]گناهان، پاكشان نمودى. اگر توان تو نبود، آنان

امام على عليه السلامـ خطاب به خداوند عز و جل ـ: فرشتگانى را در آسمان هايت جاى دادى، و آنها را بالاتر از زمينت قرار دادى. آنان، آگاه ترينِ آفريدگانت بر تو، بيمناك ترينشان از تو، و نزديك ترينشان به تو هستند. هرگز در پشت ها قرار نگرفتند، و زهدان ها آنان را در خود جاى ندادند، و از «آبى پستْ» آفريده نشدند، و «بَدِ زمانه» ۳ آنان را گروه گروه نساخت. آنان با جايگاهى كه نسبت به تو و منزلتى كه در پيشگاه تو دارند، همه خواسته هايشان در تو گِرد آمده، و بسيارىِ طاعتشان از توست، و از فرمان تو غافل نيستند. اگر كُنه آنچه را كه از تو برايشان پوشيده مانده، ببينند، كردارهايشان را كوچك خواهند شمرد و خود را خُرد خواهند ديد و خواهند فهميد كه تو را به حقيقتِ پرستشت پرستش نكرده اند، و در خورِ حقّ فرمان