حدیث دربارهحاضر جوابى

الأمالي للسيّد المرتضى:قالَ لَهُ عليه السلام ابنُ الكَوّاءِ: يا أميرَ المُؤمِنينَ، كَم بَينَ السَّماءِ وَالأَرضِ؟ قالَ: دَعوَةٌ مُستَجابَةٌ. ۱
الأمالى، سيّد مرتضى:ابن كَوّاء به على عليه السلام گفت: اى امير مؤمنان! بين آسمان و زمين، چه قدر فاصله است؟ فرمود: «به مقدار يك دعاى مستجاب».
۱.الأمالي للسيّد المرتضى: ج 1 ص 198، المناقب لابن شهر آشوب: ج 2 ص 383، بحار الأنوار: ج 10 ص 84 ح 5.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تذكرة الخواصّـ به نقل از ابن مُسَيَّب ـ: پادشاه روم به عمر نوشت:. امّا بعد؛ چند پرسش از تو دارم. از آنها مرا خبر ده. چه چيز است كه خدا آن را نيافريده؟ و چه چيز است كه خدا آن را نمى داند؟ و. على عليه السلام، نامه را خواند و بى درنگ در پشت نامه نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. امّا آنچه خدا نمى داند، سخن شماست كه مى گوييد: او فرزند و همراه و شريك دارد. «خدا، فرزندى اختيار نكرده است و با او معبودى ديگر نيست» . «نه كسى را زاده و نه از كسى زاييده شده است» . و امّا آنچه پيش خدا نيست، ستمكارى است. «و پروردگار تو به بندگان [خود]، ستمكار نيست» . و امّا آنچه همه اش دهان است، آتش است كه هر چه در آن افكنده شود، مى خورَد. و امّا آنچه همه اش پاست، آب است. و امّا آنچه همه اش چشم است، خورشيد است. و امّا آنچه همه اش بال است، باد است. و امّا آن كه خويشى نداشت، آدم عليه السلام بود. و امّا آنان كه زهدانىْ آنها را در بر نگرفته، عصاى موسى عليه السلام [كه اژدها شد]، قوچ ابراهيم عليه السلام، آدم و حوّا عليهماالسلام هستند. و امّا آن كه بدون جانْ نفس مى كشد، صبح است، به خاطر سخن خداى متعال كه مى فرمايد: «سوگند به صبح، چون دميدن گيرد!» . و امّا رونده، طور سيناست. هنگامى كه بنى اسرائيل، نافرمانى كردند در حالى كه بين آن كوه و سرزمين مقدّس، چند روز راه بود، خداوند، قطعه اى از آن كوه را كَند و برايش دو بال از نور ساخت و آن را از زمين كَند و اين، معناى سخن خداوند است كه: «و [ياد كن]هنگامى را كه كوه [طور]را بر فرازشان سايبان آسا برافراشتيم و چنان پنداشتند كه [كوه] بر سرشان فرو خواهد افتاد» . و به بنى اسرائيل گفت: اگر ايمان نياوريد، آن را روى شما خواهم انداخت. و هنگامى كه توبه كردند، آن را به جاى اصلى اش برگردانْد. و امّا جايى كه جز يك بارْ خورشيد بر آن نتابيده است، زمينِ زير درياست، هنگامى كه خدا آن را براى موسى عليه السلام گشود و آب، چون كوهى بالا آمد و با تابش خورشيد بر آن، خشك شد و سپس آب، به جاى اصلىِ خود برگشت. و امّا درختى كه سواره زير سايه آن، يكصد سال راه مى رود، درخت طُوبى است و آن، همان سِدْرةُ المُنتهى در آسمان هفتم است كه اعمال آدمى زادگان به آن جا مى رود و اين درخت، از درخت هاى بهشت است و در بهشت، قصرى و خانه اى نيست، مگر آن كه شاخه اى از اين درخت در آن جا هست. نمونه آن در دنيا، خورشيد است كه اصل آن يكى است؛ ولى نورش در همه جا پراكنده است. و امّا درختى كه بدون آب روييده، درخت يونس عليه السلام است كه معجزه وى بود، طبق سخن خداوند كه مى فرمايد: «و بر بالاى [سرِ] او درختى از [نوع]كدوبُن رويانيديم» . و امّا غذاى بهشتيان، نمونه آن در دنيا غذاى جنين در شكم مادر است كه از ناف مادر تغذيه مى كند و ادرار نمى كند و مدفوع ندارد. و امّا رنگ ها [ى مختلف جدا از هم براى يك مادّه سيّال] در يك كاسه، نمونه اش در دنيا تخم مرغ است كه داراى دو رنگ سفيد و زرد است و با هم آميخته نمى شوند. و امّا كنيزكى كه از سيبْ بيرون مى آيد، نمونه اش در دنيا كِرمى است كه از سيبْ بيرون مى آيد و تغييرى نمى كند. و امّا كنيزكى كه بين دو نفر [، مشترك] است، نخل است كه در دنيا از آنِ مؤمنى چون من و كافرى چون توست، ولى در آخرت، از آنِ من است، نه تو؛ چون آن نخل در بهشت است و تو وارد آن نمى شوى. و امّا كليدهاى بهشت، لا إله إلّا اللّه و محمّدٌ رسولُ اللّه است». ابن مُسَيِّب گفت: هنگامى كه قيصر، نامه را خوانْد، گفت: اين سخن، جز از خاندان نبوّت، بيرون نيامده است.