پيدايش آفرينش
3 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:الحَمدُ للّهِِ. الدّالِّ عَلى قِدَمِهِ بِحُدوثِ خَلقِهِ، وبِحُدوثِ خَلقِهِ عَلى وُجودِهِ. مُستَشهِدٌ بِحُدوثِ الأَشياءِ عَلى أزَلِيَّتِهِ، وبِما وَسَمَها بِهِ مِنَ العَجزِ عَلى قُدرَتِهِ، وبِمَا اضطَرَّها إلَيهِ مِنَ الفَناءِ عَلى دَوامِهِ. ۱
امام على عليه السلام:سپاسْ خدايى را. كه با ايجاد آفريدگانش، بر قديم بودنش، و با پيدايش آفريدگانش بر وجودش راهنماست. با حدوث چيزها، بر اَزليّت خود، و به ناتوانى اى كه در آنها نهاده، بر توانمندى خود و با ضرورت فناى آنها بر دوامش گواه گيرنده است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 185، الاحتجاج: ج 1 ص 480 ح 117، التوحيد: ص 69 ح 26 عن الهيثم بن عبد اللّه الرمّاني عن الإمام الرضا عن آبائه عنه عليهم السلام، البلد الأمين: ص 92 وفيهما من «مستشهد بحدوث.».
عنه عليه السلام:الحَمدُ للّهِِ المُلهِمِ عِبادَهُ حَمدَهُ، وفاطِرِهِم عَلى مَعرِفَةِ رُبوبِيَّتِهِ، الدّالِّ عَلى وُجودِهِ بِخَلقِهِ، وبِحُدوثِ خَلقِهِ عَلى أزَلِهِ. ۱
امام على عليه السلام:سپاسْ خدايى را كه حمد و سپاسش را به بندگانش الهام كرده، و آنان را با معرفت پروردگارى اش سرشته است؛ آن كه با [وجود]آفريدگانش، بر وجود خود و با پديده بودنِ آنها بر هميشه بودن خويش راهنما گشته است.
۱.الكافي: ج 1 ص 139 ح 5 عن إسماعيل بن قتيبة عن الإمام الصادق عليه السلام، نهج البلاغة: الخطبة 152 وفيه من «الدالّ على.».
عنه عليه السلامـ فِي المَخلوقاتِ ـ: كَفى بِاِتقانِ الصُّنعِ لَها آيَةً، وبِمُرَكَّبِ الطَّبعِ عَلَيها دَلالَةً، وبِحُدوثِ الفِطَرِ عَلَيها قِدمَةً، وبِإِحكامِ الصَّنعَةِ لَها عِبرَةً. ۱
امام على عليه السلامـ درباره مخلوقات ـ: استوارى آفرينش مخلوقات، براى نشانه بودن بر [وجود]او، بسنده است و تركيب طبيعتِ آفرينش آنها، براى دلالت بر او كافى است، و پديده آفرينش، براى اثبات هميشگى بودن او كفايت مى كند و استوارى ساختمان آنها، براى پندگيرى، بسنده است.
۱.التوحيد: ص 71 ح 26 عن الهيثم بن عبد اللّه الرمّاني عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، البلد الأمين: ص 92.